Daarnet vrij heftig gesprek gehad met Bell. Bottom Line wat er ik als positieve noot aan wil overhouden is dat ik de komende dagen, weken maar eens moet terug wat bewuster moet omgaan met hoe het is om samen te leven met mensen met ASS. Ik heb me er sinds enkele maanden inderdaad niets meer van aangetrokken en dat blijkt nu door te spelen op het gerdrag van de kids. Ook voor hen zou "Cassandra" kunnen opduiken.
Enfin, niets om vandaag al van wakker te liggen. Bell heeft een aantal dingen gezegd die haaks staan met haar gedrag maar wel positief zouden moeten zijn naar de toekomst toe. Tegelijk ben ik pissed om verschillende redenen. Eén omdat ze wel toegeeft dat ze ongelukkig is, maar er nog steeds zo weinig zelf de credits voor neemt. Dit weekend is ze tegen de spiegel gelopen denk ik, en gisteren heb ik de laatste druppel in de emmer gedropt. Ze heeft zich vandaag vrij snel herpakt, maar ik denk dat er nu maar eens snel werk moet worden gemaakt van "verhuizen". Af en toe theater spelen (omdat NT-ers dat willen) is niet zo erg, maar ik vind nog steeds dat ik thuis mezelf zou moeten kunnen zijn. Delicaat evenwicht ...
Twee omdat ik haar betrapte op manipulatie. Drie omdat ... enz ...
snel verhuizen :) (zij dan hé - ik blijf hier)
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten