zondag 2 december 2012

het einde van een fijne week

Zondagavond ... Natuurlijk Duyster maar nu eerder vrijblijvend op de achtergrond dan wel aandachtig.  Het was een fijne week.  Ik zou dit wel altijd kunnen is nu bevestigd, maar dan wel zonder alle andere randactiviteiten.  Met kinderopvang na de school zou ik een flexibele full-time job nog wel kunnen combineren.
Maar de randactiviteiten zijn niet minimaal en volgende week wil ik mijn aandacht dus weer even vestigen op lesgeven, ikikik en Dine on Ashes.  Er komt ook nog iemand naar de "studio" om een track van vroeger verder af te werken.

Op het werk hebben ze dan toch maar eens te kennen gegeven dat ik nu wel onmisbaar ben.  De laatste "ancient" heeft immers ook haar ontslag gegeven.  Vanaf 1 maart is het de hoofdcoördinator, de boekhouder (toch ook wel ancient), de stichtster of course ik en een vrij jonge ploeg die de boel moet gaan rechthouden.  Ik ben niet argwanend, ik kruip immers terug in mijn oude "buro"-job die gezien de ruime ervaring vrij weinig uitdaging biedt maar naar ik mij herinner soms wel spannende dagen wanneer er freelancers short notice ziek vallen of albellen.  De hoofdcoördinator zal wel bufferen dus van de "kapitein generaal" zal ik hopelijk weinig last hebben.

In het appartement is alles chill, helaas geen tv of internet tot vermoedelijk woensdag.  Vanaf morgen gaan de kids terug naar 't Kiel.  Het was een fijne week.  Ik mis ze nu al een beetje, maar het biedt natuurlijk de kans om het huis op te ruimen en wat te kuisen, fatsoenlijk te verluchten, nog wat klusjes uit te voeren (als ik daar dan nog tijd voor heb) en terug mijn eigen ritme te volgen.  Misschien is dat laatste niet zo goed, want elke dag op tijd moeten opstaan voor school had ook zo zijn voordelen.  De routine verliep goed en de kids waren volgzaam.  Ruben houdt nog steeds niet van "oogjes" toedoen, maar het is eerder het alleen zijn waar hij tegenop ziet.  We hebben wel een goeie afspraak over het nachtlampje, en zo weet hij waar ik ben.  Lichtje aan is : ik loop nog wat rond, lichtje uit is, ik ben in bed.

Vannacht had hij enkele luidop dromen.  Eentje was duidelijk het verwerken van een minder fijne ervaring in het zwembad.  Hij moest in het water springen en was vergeten zijn ogen dicht te houden ... :(  Dat gaat volgende keer niet evident zijn om hem dat nog eens te laten doen denk ik.  Ik zal proberen de turnjuf op de hoogte te brengen, hoewel ik die niet meer ga zien voor de volgende zwembeurt denk ik.

Ik ben tevreden over het werk dat ik met hen heb gedaan.  Ruben is heerlijk grappig en ik heb mijn best gedaan om Kato zoveel mogelijk te helpen met frans en de spreekbeurt.  Ze heeft toch die ondersteuning nodig.  Het argument van "later moet je het ook alleen kunnen" gaat hier echt niet op.  Later is later, nu is nu.  

Et voila, wasmachine klaar.  Nieuwe kleren shiften van reeds gewassen - drookast op ... Tijd voor bed.  Beetje te laat, maar ik overleef het wel weer.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten