Zei iemand me vorige week : jij hebt toch veel empathie met de jongeren tijdens een project ? En dan dacht ik even na en zei ik : "dat is geen empathie, dat is allemaal volgens regeltjes. Na negen jaar ervaring weet je wel de goeie momenten er uit te halen om schouderklopjes uit te delen of iemand met rust te laten. Verder dan dat hoeft een relatie met de jongeren in een project niet te gaan. Ik weet als begeleider ook perfect tot waar de grens moet liggen en voor de rest krijgen ze net zoveel vrijheid zichzelf te zijn als ik dat voor mezelf wil.
Kort samengevat komt mijn grens van empathie op het volgende neer : als ik het zelf al heb meegemaakt, of er heeft iemand mij heel duidelijk uitgelegd hoe ik moet reageren, dan kan ik ook juist reageren. Het zijn de nieuwe situaties die moeilijk zijn, maar na 40 jaar en op dit moment geen "langdurige" relatie kom ik op relationeel gebied weinig nieuwe situaties tegen. Zolang ik zelf nu niet op zoek moet gaan naar een "nieuw lief" toch :p Maar voorlopig moet dit van mezelf nog niet. Ik heb genoeg uitdagingen op dit moment om op te focussen.
Ik maak lange dagen tegenwoordig, ben veel weg van thuis, ben veel alleen op de baan of in den atelier, en toch heb ik vaak de behoefte om samen met iemand te gaan eten, of pauze te nemen, of kort even iets te doen. Een sigaretje roken was dan altijd een mogelijkheid om buiten op de koer iemand tegen te komen en een "kort babbeltje" te doen. 1 september zou ik stoppen met roken, maar ben nu al aan't proberen en te minderen. Tis de moment want er zijn net twee kiezen getrokken en om de gaten/wonden niet te teisteren probeer ik van de sigaretjes af te blijven. En dat lukt nog redelijk. Eten lukt ook vrij goed, maar mijn hoofd zeurt continue en af en toe krijg ik eens een pijnscheut. Ik probeer ook maar niet teveel pijnstillers te nemen want daar wordt ik precies zo duf van, en ik heb juist zin om heel veel te doen en niet te lamzakken. Gek genoeg doet vandaag mijn hals pijn, weet niet van wat. Misschien gisteren een verkeerde beweging gemaakt op de trampoline ? Misschien spierpijn omdat mijn mond andere bewegingen maakt dan een paar dagen terug ? Enfin, ik lig vroeg in bed, probeer nog wat te ontspannen / eerst geestelijk en dan lichamelijk, en morgen is er weer een nieuwe dag.
Dinsdag werk ik aan mijn eigen project, joepie. Woensdag ook in principe, donderdag met de kids, vrijdag weet ik nog niet en dan is't weekend en bijna school. Pfff ... school brengt routine mee, maar gek genoeg was de vakantieroutine, lange dagen wegblijven van thuis ook wel leuk. Onvoorspelbaar, maar vooral vrij en geen rekening moeten houden met ...
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten