zondag 18 november 2012

wat een kutweekend

15u05 

the good thing is : eindelijk wat achterstand wegwerken en zicht krijgen op waarom mijn financiën langs geen kanten kloppen.

sucks big time : ik krijg mijn kids niet te zien dit weekend.  Ik had ge-sms-t dat ik vrij was vanaf zaterdagvoormiddag.  Vorig weekend kreeg ik dan een antwoord dat dat ok was.  Deze keer kreeg ik een antwoord dat ze volgend weekend en het weekend daarop moest werken.  Over dit weekend werd er vervolgens niets concreet afgesproken en dus krijg ik mijn kids niet te zien.  Nog een hele ruzie erachter en ok, ik had meer duidelijk kunnen zijn in mijn verlangen om ze te zien, maar nu is het laatste beeld dat ik voor me heb een Ruben die meewil en niet mag ... sucks big time ...

En ondertussen slijt de tijd.  Het weekend is precies weeral bijna voorbij.  Het begon met een fantastisch concert van Joe Jackson, even materiaal leveren op zaterdagochtend, 's middags Ruben niet meekrijgen en vanaf dan ben ik het verloren.  Alles was in de gereedheid voor een weekendje kids.   'k Heb dan nog wel wat klusjes gedaan, zou seffens nog wat orde op zaken kunnen zetten voor ikikik en morgen is het weeral werkdag.  

En nu besef ik dat ik ook Ronalds zijn verjaardagsdrink heb gemist, geen zin meer heb in het festival dat al weken gepland stond, ook geen fut om naar buiten te gaan terwijl het me goed zou doen.  Gelukkig kan ik me in huis nog voldoende nuttig maken.

Daarstraks ontdekte ik zo nog een keukenkastje waar nog geen handvat op stond en nog helemaal leeg was.  'k Heb nog een doos uitgeladen, hifi-speakers geinstalleerd, versterker die B. kapot had gemaakt gefixed.  Eigenlijk zou ik vanmiddag eens wat moeten decoreren want dat is wat er nog mist om een echt "thuisgevoel" te hebben.  Zal eens wat verder doen dan zie.  

20u50

Nog 5 dozen uitgeladen.  Het weekend eindigt dan toch nog enigszins positief.  Ik mis mijn kids nog steeds ongelooflijk hard en ik ben nog steeds ongelooflijk kwaad.  Ik wil het verleden achterlaten en het lukt amper.  In het uitladen van dozen kwamen de herinneringen natuurlijk ook boven, spijtig dat ik geen dingen ritueel kon verbranden, maar er zijn toch wel wat spullen richting afval gegaan.  Verder ben ik er in geslaagd om nog wat dingen te verplaatsen, een plaats te geven, wat tijdelijk te decoreren en nog van dat.  Door de paperassen moet ik ook nog steeds door ... dat blijft precies maar liggen, zowel voor mezelf als voor 't werk.

Het meeste plezier haalde ik dit weekend uit het installeren van mijn vertrouwde hi-fi installatie.  Die stamt nog van de VIIe olympiadelaan en daar had ik destijds behoorlijk wat geld in gestoken.  De platenspeler is helaas in de recente verhuis kapot gegaan, maar op dit moment zou ik niet echt weten waar er één neer te zetten.  In afwachting hebben de vinylplaten wel terug een meer prominente plaats gekregen.  De CD-kastjes staan terug netjes, alle CD's terug op alfabet en oude muziekjes worden à volenté gespeeld.

De slaapkamer is voorlopig nog de minst gezellige kamer (en Kato haar plekje).  Daar mis ik toch nog een kast of wat opbergruimte voor boeken, knuffels, rommeltjes, ... Maar t geld is op vrees ik, dus ik zal even moeten wachten op de volgende oppurtuniteit.  Een bureaublad voor Kato is misschien wel net iets dringender.  Dat zou ik zelf kunnen maken, maar tijd heb ik ook niet echt over met de nijpende deadline voor de try-out.  Enfin, ik heb dan toch nog hard gewerkt dit weekend, nu zin in nicotine en misschien doe ik dat dan maar.  Dan een bad en met Duyster in bed.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten