kids week

de kids week zit er weeral bijna op.  Vijf luttele dagen en nachten zijn zo omgevlogen ... nu is het wellicht twee weken wachten, tenzij ik nog ergens een snipperdag probeer af te pingelen van B.  Dit werk is moeilijk om een soort vaste structuur voorop te stellen.  Alles is een beetje in functie van de vele projecten.  Het valt wel goed op voorhand in te schatten en dus in te plannen, maar week om week lukt gewoon niet. Binnenkort wel weer terug naar de oude jobinvulling.  Ik heb geen idee of ik daar nu net wel of niet meer vrijheid door ga hebben.

Het waren natuurlijk weer vermoeiende dagen, maar het verliep allemaal super.  Nu is het Kato die het veel te kort vond (het was ook al een maand geleden) en Ruben die wel gewoon blij is met alle leuke dingen.  Ook terug naar mama is voor hem wel ok. Gisteren had ik even het gevoel dat hij het wel lastig had met de nieuwe situatie. Niet omwille van een voorkeur, maar nu ziet hij een blije mama en een blije papa en hij kan er wellicht niet aan uit waarom dat nu perse in twee huizen moet ?  Het is voor hem super vermoeiend denk ik omdat hij hier sommige dingen wel heeft en daar niet, en ook andersom.  Heel veel liefde hadden we wel weer deze week, veel knuffeltjes en af en toe vervallen in baby-rollenpatroon.  Vind ik niet erg, ik kan mij herinneren dat ik dat op mijn 18e of zelfs later nog deed.


Kato heeft wellicht schrik om terug te gaan omdat ik eerder aanmoedigend en ondersteunend probeer te reageren op een slecht rapport dan wel streng en "neem je verantwoordelijkheid nu eens".  Enfin, da's mijn gevoel hoe B. dat aanpakt.  Kato haar negativiteit kon ik wel handelen deze week.  Ben zelf goed op tijd in bed gekropen en heb eigenlijk lekker geslapen ondanks het "waken" dat ik toch altijd wat meer heb met Ruben in bed.

Met mij gaat het terug goed.  Ik had mijn dipje vorig weekend, maar ik moet zeggen dat ik het toch vrij snel en efficiënt weet aan te pakken.  Ik denk niet dat ik het dan oppkrop en wegsteek in een donker gat, maar dat ik de emoties maar gewoon laat komen en vrij snel in mezelf een antwoord vind.  De Osho kaarten helpen dan louter ter bevestiging.  Zo was de kaart gisteren nog : "fighting" met als conclusie dat je nooit tegen anderen vecht maar dat dit een uiting is van je eigen schuldgevoel en dat je jezelf zou moeten kunnen vergeven.  Nu, dat wist ik al wel, dat was sowieso de richting die ik uit wilde gaan, het ontbreekt alleen aan wetenschap hoe ik mezelf moet vergeven.  Anyway, het is wat het is, het zal wel vanzelf gebeuren zeker ?  Of misschien moet ik bij het volgende moeilijk moment gewoon voor de spiegel gaan staan en sorry zeggen :p  ...

Nu ben ik veel te vrolijk en ik zie er niet uit (mutsen en stekelhaar gaan niet samen), dus no tnx ... geen spiegel vandaag.  Zo meteen douchen en dan maar weer eens vroeg naar bed.  Morgen een lange dag zoals er al veel zijn geweest en het weekend voorspelt ook weinig rust ... het zij zo ... ik kan er goed uitgerust aan beginnen.

t.