wat een week

de balans van in het begin van de week mocht niet lang duren precies.  Logisch eigenlijk wel ... ik had zoals aangekondigd wel heel veel hooi op de vork genomen.  Allemaal heel veel fun, maar korte nachtjes, en onregelmatig dag/nacht ritme met een crash(ke) als gevolg dit weekend.

B. had haar verjaardagsfeestje afgelopen vrijdag.  Eerst was ik uitgenodigd uit beleefdheid, dan was ik weer wel welkom zolang ik maar niet alleen de kids kwam halen, en dan werd het ineens "ik zal ze zondag wel komen brengen ..."  Toen zijn even de stoppen doorgeslagen.  Ik kon het niet laten om dat ook tijdens dat bewuste telefoontje - tijdens haar feestje - het even te laten merken.  Ik was toen nog bezig op het werk, dus er was gelukkig wat afleiding, werd dan nog uitgenodigd op een gezellig etentje en de avond is nog vrij vlot gepasseerd.

Ik droom de laatste dagen wat meer van affectie, ik mis dan toch genegenheid en geborgenheid ... da's niet hetzelfde als sex wel te verstaan.  Ik weet niet of dat fout is of niet, maar voor mij is de liefde voor en van mijn kids een voldoende surrogaat.  Knuffeltjes, spelen, kietelen, neuzen en billen opeten (zogezegd natuurlijk) en 's morgens tegen elkaar aankruipen ... het is niet hetzelfde als "een lief", maar ik vind het prima zo. En het is tenminste gewoon eerlijk en niet complex.

Ik keek dus uit naar zaterdagmiddag om Ruben terug te zien, en Kato die stikkapot was van bosklassen én een feestje zat er niks mee in om pas zondag te komen.  Enfin, weer ambras over facebook, stupid words ... ik was de slimste deze keer. B. sloeg weer op hol.  Ik kon het mij niet aantrekken.

Vanmorgen dan toch maar stoute schoenen aangetrokken en het initiatief genomen met een sms : "ik zal ze komen halen om 13u".  En voila, we hadden een fijne middag, super fijn weerziens met Ruben én Kato en ik leef weer helemaal op.  De extra vrije dag gisteren heb ik volop benut met opruimen, winkel gaan, nog wat dingetjes afwerken, dus ik ben klaar voor een "rustige" week kids, om helemaal terug op mijn plooi te komen.

Zo meteen begint Duyster ... het einde van het weekend, maar eerder het begin van een relaxte week :)

De laatste weken zowat bezig geweest met Osho ter ondersteuning van de onderbuurvrouw.  Diezelfde Osho probeer ik dan ook maar wat te volgen om rustig te worden en het evenwicht in mezelf te vinden.  Het werkt, ik kom vrij snel tot andere inzichten (of ze nu waar zijn of niet) waar ik toch behoorlijk snel terug tot rust van kom.  Als ik boos ben, leg ik de kracht in mezelf en ben ik boos op mezelf, het heeft geen nut om de schuld op Bell te steken, het helpt me geen zak vooruit.  En tegelijk probeer ik achter mijn noodzakelijke beslissing van verhuizen te blijven, het moest ... Het komt er op neer dat ik nu mezelf maar eens moet vergeven dat ik ben verhuisd.  Het doet pijn om mijn kids achter te laten, maar in weze heb ik ze niet in de steek gelaten door te verhuizen, in tegendeel, ik dacht de stress weg te kunnen nemen.  Hoewel ik geloof dat B. voor het grootste deel wel ok is met de kids, geloof ik niet dat die stress volledig weg is, toch niet wanneer ze zo te keer gaat tegen mij.  Kato bevestigt dan stilletjes mijn vermoeden ... ups and downs.  Hopelijk heeft B. de nieuwe job en dat zou dan ook weer een nieuwe start kunnen betekenen.

Nu zijn ze bij mij en mogen ze hier tot rust komen, geen stress, andere regels, meer schouderklopjes, andere aanpak met meer vrijheid zichzelf te mogen zijn.  Vandaag de eerste dag moest ik nog even de plooien en "rivaliteit" tussen Kato en Ruben gladstrijken ... de suiker van de afgelopen feestdagen zat duidelijk nog in het bloed.  Maar ik stond zelf sterk en heb er geen problemen mee gehad.  Ik ben zo content dat ze nu alletwee hier zijn :) ... eindelijk ... het voelt fout om er zo aan te moeten trekken om ze hier te krijgen, het zou eigenlijk gewoon een evidentie moeten zijn ...

Vandaag gelukkig ook wat sneeuwpret met de kids gehad ... super goeie sneeuw voor zachte sneeuwballen, te weinig kleverig voor een goeie sneeuwman.  We hebben dan maar de stoep vrijgemaakt en een paadje geveegd "zoals de wet het voorschrijf naar 't schijnt".  Enfin, 't was fun, dus waarom niet.  Morgen naar Heverlee, op 't gemakt - no stress ...  'k Voel me veilig in mijn nieuwe tuut ...

Seffens vroeg naar bed ... ben al klaar ... nog wat muziek beluisteren en ontspannen ...