Weer een gekke week achter de rug. Niets is normaal precies. Maar ik ben zen, blijf zen en heb precies veel geleerd uit de hulp die ik de onderbuurvrouw rond de jaarwisseling aanbood. Inmiddels is het naar beneden toe een pak rustiger, lang geleden dat we elkaar nog hebben gezien, gesproken of gefacebooked hebben. Dat is een goed teken voor haar denk ik dan. En voor mij ook, heb mijn handen vol met vanalles en nog wat ...
Deze week af en toe wat traantjes, verwerken van "moeten vertrekken". Maar dat verwerken gaat goed, ik laat het toe, ik laat het komen, ik weet dat ik gewoon mezelf moet vergeven dus er is geen boosheid met gemoeid. Gisteren veel traantjes bij de film "Meet Joe Black". Was het weer zo'n avond, was het de film, was het nog iets anders, geen idee. Het vader dochter gevoel in de film raakte me het hardst ... dus dat zal het wel geweest zijn. Ook dat liet ik dan maar zijn, in bed met net een pretsigaret ... heb wat onrustig maar toch genoeg geslapen. Het is vandaag exact een week geleden dat ik Ruben nog heb gezien, Kato een dagje langer ... Volgende vrijdag komen ze terug voor een week, dus daar kijk ik alvast naar uit.
Maar het laten overkomen heeft ook zijn voordeel gehad, vandaag had ik een echt thuis gevoel. Ik ben nog wat gewrongen met opslagruimte en zoek naar "goedkope" oplossingen om nog wat spullen hierheen te kunnen halen en netjes weg te zetten ... Een rek zoals ik heb zou het goedkoopste zijn, maar dat vind ik niet meer in Brico. Misschien eens andere doe-het-zelfers passeren. Vandaag had ik voor de rest niet veel gepland. Misschien wou ik een rek verplaatsen in de hoop al wat plaats te maken, maar ik kreeg plots het idee om de computer voor de kids gewoon naast de muziek-pc te installeren. En dat werd het doel van de dag. Beddegoed gewassen en bedden ververst, overvol warm bad genomen, vers gekookt, toch 4 keer op de koer voor een trekje van een sigaretje, maar juist op dat moment kijk ik over de binnentuinen en denk dan "i love this place" ... ik ben gelukkig hier. Er zijn nog zoveel kleine dingen te doen, maar los van de kids heb ik het hier echt wel naar mijn zin. Mijn plekje ...
Zo meteen Duyster op de radio (of digitale tv - geluid is beter) ... en voor de rest niks meer doen vandaag. Nog een weekje keihard werken en dan een weekje mijn kids terug hier. Proberen energie te sparen dus, zodat ik ze goed uitgerust kan ontvangen.
slaapwel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten