Deze week geef ik les aan een "piano-leraar". Alles loopt goed, de lessen duren wat langer dan aanvankelijk gepland, maar veel meer heb ik hier toch niet te doen. Na dag 3 blijkt vandaag dat hij Asperger heeft ... grappig. We hebben er niet lang over gepraat, maar lang genoeg om elkaar te begrijpen wat er in ons omgaat.
Net zoals bij mij zie je het er niet aan, maar ik had een vermoeden. Ik spreek dat nooit uit, want je weet maar nooit hoe mensen zulke boodschappen ontvangen en of het wel gegrond is. Maar omdat hij zijn diagnose heeft en ik ook al lang niet meer twijfel was er meteen een soort van "ok". Het voelde enerzijds opluchtend "i'm not alone", anderzijds ook wat raar omdat het toch nog een "zakelijke" relatie is. Zelf heb ik niet zoveel vragen meer over asperger en hij precies ook niet. Wellicht hebben we het er morgen dan ook niet zo vaak meer over. Zijn vrouw en dochter komen morgen terug thuis (na een maand weg) en hoewel het geen geheim is dat hij Asperger heeft, ga ik er zelf toch niet over beginnen.
Gisteren vroeg de man achter wat muziek van mij en op soundcloud staat blijkbaar ook Aspi Song ... Bij het horen van dat nummer (only the beginning) kwamen er toch niet zo prettige gevoelens op. Ik schreef het nummer niet zo lang na de diagnose ? of zelfs nog tijdens die periode misschien en het beschrijft hoe iemand met asperger zich voelt. Ik was er toen precies niet zo blij mee als nu, het heeft echt iets droevig over zich. Enfin, ik heb het niet volledig gehoord, ben wel benieuwd of hij er morgen iets van gaat zeggen.
... ik moet naar bed, ben aan't gapen. Maar tis wel vakantie natuurlijk. De honden in de buurt hebben me wakker gehouden vannacht, en ik heb het gevoel dat ze ook morgen weer vroeger gaan blaffen dan de haan kraait in Wilrijk ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten