Bij de psy ...
Gesprek ging eerst over het ontslag, wat hij bevestigde als iets heel positief en een goede timing. Van daaruit ging het over naar de resultaten van de mmpi (of zoiets) die al verwerkt waren. Wat ik daaruit heb onthouden is dat er toch vrij duidelijk sprake is van subjectieve depressie, veel last heb van fysische ongemakken, moet oppassen voor vervreemding van mezelf en de realiteit (niks om bang voor te zijn, maar het woord schyzofrenie is wel gevallen). Het beeld en resultaat van de test is voor mij nog niet compleet, het geeft geen antwoord op autisme hoewel P. laat doorschemeren dat ik dat zelf best wel mag vinden (zolang ik het maar niet als excuus gebruik herhaal ik nu zelf).
Er valt zelfs een tijdslijn uit af te leiden uit de test en hoewel inderdaad niets accuut is, zijn er toch voldoende elementen om aan te werken om het niet erger te laten worden.
Het ontslag geeft "ons" nu negen maand de tijd om mezelf op een andere manier te ontdekken en het (blijkbaar) lage of eerder niet-realistische zelfbeeld aan te pakken.
Er was iets met een schemaatje dat leek op een swot-analyse, maar de inhoud was toch anders. Iets met zelfbeeld versus het beeld dat anderen hebben en dat in overeenstemming brengen. Soit, hij gaat me wat info doorsturen want mijn aandacht erbij houden was moeilijk vanmiddag, hoe geinteresseerd ik ook was.
Halverwege de sessie terug gecrashed, ik was immers maar gewoon meteen aan de slag gegaan na de blog vanmorgen in de hoop alles gedaan te krijgen en niets te moeten schrappen van mijn lijstje. Met als gevolg : morgen supervroeg op en helemaal niet uitgerust, een vat vol emoties, maar ook te moe om het te willen aanvechten.
Dus ook nu dus afsluiten, alles klaarleggen zodat ik morgenvroeg op automatisch de deur uit kan. Ganse dag op de baan, zaterdag ook, zondag muziekjes thuis, maandag drukke dag, dinsdag ook, woensdag misschien een eerste kans op pauze ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten