Paasvakantie, de aangekondigde drukke week werd een fijne week, met voldoende afwisseling tussen hard werken maar in een aangename sfeer en toch wel wat tijd voor mezelf en soms lekker rustig aan doen. Vrijdag werd een lange dag maar de voorstelling was goed en met veel lof voor de deelnemers en als projectverantwoordelijke deel ik de schouderklopjes niet alleen graag uit, ik neem ze ook graag mee in ontvangst.
De prettige sfeer zinderde nog wat door op FB en zaterdag verschenen er berichtjes van "spijtig dat het gedaan is", "ik mis het project", enz ... Omdat ik niks te doen had zaterdag nodigde ik één van de deelnemers uit om mee te gaan naar het Middelheim. Ik had de reflexcamera van het werk nog bij mij en dus konden we het project nog een beetje verlengen. Hoewel ik me echt niet had zitten vervelen thuis, besloot ik van de eerste dag "niets op de planning" dan maar een avontuurtje te maken en buiten te gaan spelen. Niet op zoek naar liefde maar gewoon fijn, relaxed, ontdekken, filosoferen en toch een beetje als goede daad voor Y. die een fijn proces had doorgemaakt en nu na het project misschien wat in een gat zou vallen. Y. is vluchtelinge uit Kosovo met tijdelijke papieren, die hier met haar familie is terechtgekomen na een soort religieus schandaal in de familie.
We hebben het over het leven, kunst en creativiteit, religie, jong blijven, adhd, autisme, liefde, de relatie met haar ouders en familie, ... af en toe een vraag, veel stiltes, ontdekkingen door oren en ogen ... Het grote leeftijdsverschil zou me op afstand houden moest dat nodig zijn, maar gelukkig moet ik voor mezelf geen grenzen leggen.
De rest van de week moest vakantie zijn, maar op dinsdagvoormiddag word ik verwacht op de één of andere commissie los van mijn job en dus gaan de kids morgenavond naar oma. Het breekt de week zodat er van een rode draad door de vakantie bijna geen sprake is. Het wordt dag per dag bekijken wat de mogelijkheden zijn (financiëel, het weer, goesting, ...). Misschien rij ik dan door naar het zuiden van Brussel, of naar Brakel voor toch een (ontspannen) vergadering, of misschien toch naar huis om de vakantie voort te zetten. Het zal zich morgen wel uitwijzen. Zaterdag repetitie met de band, weer een onderbreking dus ... Maar als ze mij op het werk met rust kunnen laten deze week, dan wordt het nog wel relaxed.
Duyster doet niet mee aan de paasvakantie en staat dus gewoon op nu, ook een beetje de reden denk ik waarom ik nog eens aan de blog begon. Kids in bed, seffens er lekker bijkruipen (R. in mijn bed) en morgen lekker spelend en kroelend wakker worden. Hoera, dat heeft weer lang geduurd (10d.) De subjectieve depressie waar de psy van sprak is wat minder aanwezig in mijn hoofd als subject, maar ook in mijn gevoel. De aankomende volle maan mag de positieve energie wat versterken :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten