Compensatietechnieken en lijstje prt 3

Dit schreef ik enige dagen geleden (vrijdag 26/8), maar post ik pas nu : 


Vandaag nog eens een "goeie" dag.  Job bij Roland om te beginnen.  Wat een heerlijke sfeer hangt daar toch steeds.  Dringend eens een CV en motivatiebrief sturen.  Ook al is de werkdruk daar ook groot, ziet er iedereen er voor de grootste tijd supervermoeid uit, en is de afstand en ligging misschien niet ideaal.  Ik had de job niet super goed voorbereid, maar ik leek er toch klaar voor.  11 kids tussen 6 en 11 jaar hebben samen op V-drums en keyboards op 3 kwartier een instrumentale track gemaakt (live gespeeld) ... niet slecht !! dankuwel piazza voor de technieken, dankuwel Roland voor deze prettige ervaring.


Vanmiddag nog wat op het kasteeldomein rondgehangen.  Ook goed, relaxed, got the job done.  Morgen confrontatie met M. in minder ideale omstandigheden.  We zullen wel zien.  Ik zal alleszinds trachten positief en opbouwend te blijven.  De volgende afspraak bij de spychiater zou gaan over "compensatiegedrag".  Pff, weer zo'n moeilijke.  Waarom kan ik niet duidelijk antwoorden op zulke vragen ?  Vind ik mezelf te complex ? onsamenhangend, nooit over nagedacht ?


2006 gaat verder in mijn geheugen als het jaar van "bewustwording".  Lang heb ik dat niet volgehouden, maar het woord bewustwording komt nadien nog wel een paar keer terug ter sprake, en nu met het asperger gedoe al helemaal.  Maar het was blijkbaar geen doelstelling met een meetbare indicatie.  Telkens ik dacht iets bewuster om te gaan met dingen, deed ik verder weer gewoon mijn ding.


Wel kwam ik nog op dingetjes uit het verleden : 


eerste kus (bah) : lippenstift.  Spijtig, wat meer dan 2 jaar een echt vriendinnetje was (incl. verliefdheid), ging kapot omwille van lippenstift.


john denver op de brievenbus, mijn manier om indruk te maken op meisjes. (dat en ongelooflijk gedetailleerde en versierde (liefdes-)brieven.


Als ik mezelf nu zou moeten beschrijven : steeds op zoek naar situaties waar ik me goed voelde.  Ontwijken of vermijden van situaties waar dat niet zo was.  Gelukkig geen vlucht in drugs of andere.  Ben nu even (deze zomer) aan de tabak, maar 1 september stop ik ermee.


en nog wat trekjes om het asperger goed-aspect te vergroten (lijstje prt 3):
- sterk gevoel voor waarden, normen, en regeltjes (verkeersovertredingen, enz ...)
- op't werk een sterk rechtvaardigheidsgevoel (bv. veel vrijheid en vertrouwen -> nooit overschreden of mee gefoefeld naar mijn gevoel)
- ik voel me heel snel aangevallen of bekritiseerd (door iedereen)
- liegen : kan ik wel, maar komt altijd uit ... 
- zeer beperkte algemene interesse
- vrienden : omdat ik behoefte heb mijn verhaal te delen zoek ik ze af en toe zelf op.  Is nog maar net eigenlijk.  De vrienden die ik heb, zijn er nog omdat ze met regelmaat (2 of 3x per jaar ?) contact opnemen.  Jaarlijks op mijn verjaardag nodig ik ze ook allemaal uit.  Facebook helpt voor de meeste om (digitaal) contact te houden.
- Alles moet gepland worden, ook een dag dat ik alles neem zoals het (uit)komt is gepland.  Ik spendeer behoorlijk wat tijd aan het voorbereiden van de dag/week die volgt.  Kleren liggen klaar, de tijd die ik nodig heb wordt ingeschat, planning van what to do first, enz.
- de onvoorspelbaarheid van kinderen en partner blijft een nachtmerrie.  Ik dacht enkele dagen zo nog maar : Ruben mist structuur (met de grote vakantie), maar wellicht ben ik het die structuur mist.  Ik voel me in het algemeen nogal tensed, dus het zou ook kunnen dat hij gewoon die vibe overneemt.


- Tentrums : minder en minder, mijn moeder moest me af en toe met het hoofd onder de koude kraan steken.  dit was blijkbaar de enige straf die me kon bedaren.  Zelf herinner ik me hier niet veel van, ik weet dus ook niet of het mijn grens of de hare was die bereikt was. Ik weet wel dat mijn grens niet altijd hoog ligt.  Even verdwijnen is dan vaak een beter oplossing denk ik dan onrechtvaardig streng zijn.


- ik en mijn familie ?  voor mij geen sterke band.  Als antwoord op "hoe gaat het met ... ?" kan ik zelden gepast antwoorden.  Als mijn vader vertelt dat mijn moeder in het ziekenhuis ligt, maar me geruststelt dat alles onder controle is, dan is dat genoeg info om er niet meer verder over na te denken. Ik was het op een moment zelfs even vergeten. 


- Ik ben continue bezig met (het geluk van) mezelf.  Ik weet al heel lang dat ik dingen voor anderen doe, in de eerste plaats omdat ik er zelf gelukkig (niet perse beter of rijker) van wordt.  Tegelijk doe ik zelden dingen die anderen niet plezieren (want dat maakt mij dan ook weer niet gelukkig).


- Efficientie als een rode draad door het leven (op alle gebied).  Soms echter bedenk ik systemen die op lange termijn zouden moeten renderen, maar eigenlijk neemt het bedenken dan langer in beslag dan de tijd dat ik er later effectief aan besteed (laat staan inhaal).  Tijd is dus een belangrijke factor in mijn leven, en toch heb ik continue het gevoel dat ik tijd te kort heb.
Eten en slapen lijken tijdverlies, maar ik probeer toch altijd minstens 8u te slapen.  'k Heb het gevoel te kort te hebben geslapen als het gedurende enkele nachten maar 7 per uur is ofzo.  Als kind had ik precies meer tijd.  Ik kroop soms pas na 1u in bed en had niet het gevoel dat ik slaap te kort had.


Prestatiedrang (vooral voor mezelf).  De vakantie is bijna ten einde en ik heb het gevoel dat ik niks heb (kunnen) doen.  Te druk met het werk, te veel tijd met Ruben, te weinig tijd met mezelf.  Ik had meer met muziek willen bezig zijn.


Berlijn : te moeilijk ? een appartement boeken viel precies goed mee.  Goedkoop vliegen ? hoe begin ik daaraan.  En dan het plannen ... niet alleen in tijd, maar wat neem ik mee.  Ik zou graag nog steeds willen, maar omdat ik het niet concreet kan maken, vertel ik Bell nog niks.  Ik moet er dus voor zorgen dat alles voorzien is als ik dan toch effectief zou gaan.  tijd voor maken kan wel, tijd voor de voorbereiding vinden en dan nog uitgerust thuis komen is een andere zaak.  Berlijn lukt niet deze zomer (of jaar), nog teveel (werk)afspraken waar ik niet onderuit kan enerzijds, Bell die jobt anderzijds en mijn aanwezigheid nodig zal hebben op di-woe-do.  Mss kan ik eens een verlengd weekendje op mezelf gaan.  Misschien ... als ik het gepland krijg :(


Wat aanvankelijk nog een fijne dag was, veranderde plotslags thuis, omdat het één veel te druk was, 2 de kids (beide) totaal niet luisterden, Bell het allemaal aan mij overliet terwijl ik er geen zin in had en nog met vanalles anders bezig was.  Ruben krijgt wat later per ongeluk een tik van de bezem op zijn hoofd.  Ik zeg sorry en wrijf eens over zijn hoofd.  Bell zegt dat een kusje op zijn hoofd wel gepast was geweest.


En dan ga'k nadenken ... 'k had toch sorry gezegd ?  Het leek voor mij als wel ok (aan zijn reactie te zien).  Of had ik dan toch een kusje moeten geven ?  Soms doe'k da toch ?  Is deze situatie dan anders ? of dezelfde ? Of moet ik geactiveerd worden omdat deze situatie net iets anders was (minder erg, klein botske) - zoals ik gisterenavond nog las in het boek van Peter Vermeuelen.


pfff ... denke denke denke