'k Had de eerste sessie huiswerk meegekregen om eens na te denken over de volgende zaken :
- rituelen
- lagere school
- relatie moeder (en autisme)
- kwetsende woorden richting Bell
mmmh ...
Rituelen, cava, die staan hier nog ergens in enkele blogs verspreid. Lagere school, da's lang geleden, iets moeilijker dus te plaatsen dus. Relatie moeder ... huh, ook zoiets waar ik nooit bij stil sta, en dan nog zeker niet in het kader van autisme. Zo lang is dat nu ook nog niet bekend, en mocht het dan al zo zijn dan stond ik er toen wellicht ook niet bij stil. Kwetsende woorden ... tja ... gepasseerd, mijn excuses aangeboden en ook al weer vergeten. Ik meende uit het eerste gesprek met de psychiater op te maken dat zoiets vergeten eigenlijk niet echt gepast was.
Een gesprek met ons ma aangaan, moet kunnen, maar ik wou haar liever nog even met rust laten om haar eerst op haar gemak te laten komen. Ik zal wel vertellen wat ik weet, of wat er in mij opkomt. En even aan Bell vragen wat ik ook weeral had gezegd ... haha ... dat zou pas vuur op hete kolen smijten zijn. Tis nu al effe rustig, ik zou het graag zo willen houden ook :p
Dus hier zit ik nu, de dagen tellen af, nog twee en dan is de volgende afspraak en ik weet nog niks meer dan twee weken geleden. Dan is het maar zo, ik vind het wel belangrijk om te kunnen antwoorden, maar ik vind het nog veel meer belangrijk om mezelf te zijn, en als dat wil zeggen dat ik die dingen dan niet weet, dan is het maar zo. Ik zou de dagboeken kunnen opslaan en zien of er iets meer instaat dan excuses en sorry's.
Misschien droom ik het wel vannacht :D Morgenvroeg snel opschrijven dan :p
En ondertussen ebt de vakantie voorbij, en het gevoel niks te hebben gedaan (behalve veel met Ruben te hebben opgetrokken, maar de laatste weken ook niks intensief). Zoals vandaag hebben we letterlijk samen niks gedaan. Heel de dag in de zetel, rondhangen, televisie, wat snabbelen en drinken, beetje de was ondertussen, dan toch treinspoor op de tafel gemaakt en met de race-auto's op de speelmat gespeeld. ff buiten met de fiets ... maar eigenlijk niks gepresteerd. Ik maakte de bedenking dat zo een hele dag thuis precies nog even vermoeiend is als een halve dag speeltuin ... zeker als er dan wordt gesmosd en bekers appelsap of rose-visé omvallen. Maar het was wel fijn om een dag niks te doen. Om nog eens terug te komen op de elektrische impulsen in schouder en bovenrug. Deze zijn vandaag precies eventjes weg ... ik leg dus niet meer de link met verdriet of (emo)pijn, maar eerder met rust ... relaxen. Vandaag leek ik wel de ganse dag stoned (en dus compleet passief), hoewel ik al weken niet meer heb geblowd (en vandaag ook niet). De vibe was right. Niet denken aan wat nog moet komen.
Morgen start ik op het kasteel, en dan wordt het wellicht weer een lange dag werk. Dinsdag terug thuis, misschien eens eerst naar het containerpark, en dan naar de psychiater - sessie 2. Nog geld afhalen ook :(
slaapwel
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten