zondag 25 december 2011

kerstmis 2011

mmmh, kerstmis is bijna gepasseerd.  Cool, het was niet aan mij besteed dit jaar.  Heb er nooit echt zin in, en 'k heb nu de vrijheid om er niet aan mee te doen.  Bell is met de kids bij oma, ik denk dat ze er blijven slapen.  'k Moet morgen toch vroeg op om een produktie op te starten, dus heerlijk nachtje slapen en dan nog een weekje werken.


Alleen thuis zitten is heerlijk, alleen thuis zitten met de kids gaat ook nog, maar familie hoeft eventjes niet ... no tnx.  Ik had al lang twee grote cadeau's (niet duur nochthans) in huis gehaald, en gisteren was het (ongepland) cadeautjesdag hier thuis.  Ik kreeg een tallisman (uil), sloefen, en een tekenpopje.  Mooie cadeautjes.  Ik verknalde het plezier van Kato omdat ik al had geraden wat er in de verpakking zat.  Dat zal ik nog eens moeten goedmaken.  


Autisme beseffen heeft een voordeel.  Bell stond 's morgens op kwam binnen en zei : vrolijk kerstfeest iedereen.  Waarop ik zei : "da's pas morgen".  Knal, sfeer weer omgedraaid.  Ik doe het niet opzettelijk ?!  Zij kan het niet relativeren, en ik kan het niet helpen wanneer ik mezelf ben.  Maar 10 minuutjes later ben ik me gaan excuseren en de sfeer was gelukkig weer ok.  Het werd uiteindelijk pakjesdag ... het was eerst gepland op maandagavond, maar ik weet nog niet hoe mijn dag er morgen zal uitzien.  Gisteren was dus prima.


Bell en Kato gingen op bezoek naar een vriend.  Ruben en ik bleven thuis.  Rond 23u lag ik in bed.  Om 6u30 stond Ruben aan mijn bed.  Snot en hoest :(  Spuitje voor de neus gaan halen rond 8u30 en dan nog verder geslapen tot bijna tegen de middag :)  Beter beter.  En nu zijn ze dus bij oma en heb ik de rustigste kerst van mijn leven achter de rug.  Ook beter beter :)


'k Hoop dat ik de rest van de week nog wat Tom-tijd krijg.  Ze gingen misschien naar de ardennen, maar 'k vrees dat daar niets van in huis gaat komen.  Een echte vakantie voor mij zou er nog eens even helemaal alleen tussenuit zijn denk ik.  Geen geld om ergens naar toe te gaan, maar zij naar de ardennen komt dan al in de buurt natuurlijk.


Mocht ik één van de dagen tijd hebben dan schrijf ik een jaaroverzicht.  Ben nog steeds blij met de diagnose (en de laatste verduidelijking).  Ik weet niet hoeveel het nu mijn gedrag beïnvloed, ik kan me inbeelden dat ik er wat passiever van wordt.  Ik ben in elk geval totaal nog niet uitgerust en zou dus gewoon nog steeds moeten zien dat ik op tijd mijn bed inraak.  Slaapwel dus maar weeral ;)


t.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten