Schouderklopjes vinden we allemaal fijn toch ? Ik weet waar ik goed in ben, maar vind het vreemd dat ik uniek ben in sommige opzichten.
Ik werd twee weken terug gevraagd om een sessie "elektronische muziek" te doen voor een 3e kleuterklasje bij Roland Musical Instruments. Ik heb er niet zo heel lang over moeten nadenken voor ik ja zei. Vandaag had ik maar enkele ideeën om het uur te vullen, maar tijd genoeg om een setup voor te bereiden, aan te sluiten en uit te testen. Ik had wat apparatuur bij elkaar gezet dat ik van binnen en buiten kende, zodat de techniek me in elk geval niet zou belemmeren.
Ik ben met Ruben (2e kleuterklas) niet zo heel veel bezig met samen "elektronische" muziek te maken, maar de weinige momenten dat hij met de knopjes mag spelen, heb ik wel gezien wat hem fascineert en vrolijk maakt. Het feit dat ik zomaar liedjes van TV of Thomas de Trein kan spelen boeit hem niet, integendeel, hij wil zelf spelen, knopjes duwen, klanken veranderen, ledlmapjes zien oplichten (hoe luider hoe meer lampjes), enz ...
Het hoofddoel was om de kindjes een liedje te laten zingen dat ze hadden voorbereid met de juf, daar een begeleiding op te improviseren, al dan niet met hun hulp, en dat dan misschien wel op te nemen. Een b-plan was een spelletje geluiden raden, of liedjes raden ... Het a-plan werd een succes, het b-plan was eventjes leuk, maar veel te makkelijk.
Hoewel ik er bijna onvoorbereid aan begon (zelf niets ingestudeerd of ingespeeld) ging het allemaal super vlot. De kids vonden me grappig, ik speelde vlotjes in op wat ze zeiden en hoe ze reageerden en plan a was geslaagd. Na een dik half uur had ik een opname van drums - bas - elektrische piano en wat stemmetjes. Sommige kindjes mochten eens bij de micro komen, anderen kwamen helaas niet aan bod - ik wou het nog een beetje onder controle houden. En toen moest ik nog iets verzinnen voor 10 minuutjes.
Om het dan super positief af te sluiten, heb ik toch iedereen nog op het 1 meter hoge podium verzameld (niet ongevaarlijk, maar goed bewaakt), en ben ik in de zaal gaan zitten. Vervolgens hebben de kindjes nog een liedje gezongen voor mij (en enkele ouders) en zo voelde iedereen zich toch een beetje artiest.
Nu ik het zo wat overschouw had ik in het begin misschien nog wat meer met de instrumenten zelf kunnen spelen (demo-gewijs), maar eigenlijk was deze korte sessie gewoon heel leuk en amusant. En dus kwamen de schouderklopjes ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten