dromen

Enige tijd geleden waren er weer troubles op het werk.  Ik had in een open brief mijn beklag gedaan naar "het beleid" en dat werd door 1 persoon in het bijzonder zeer zwaar genomen.  Maar ik had niets te verliezen en eigenlijk zat ik al meer dan een jaar te wachten op een antwoord.  Ik had ook zowat het ganse team achter mij en omdat ik het zo goed verwoord had (op papier) greep men nu de kans aan om hopelijk wat verandering en vernieuwing te brengen.  Na twee dagen storm werd er op een teamvergadering dan toch gehoor gegeven, maar in mijn ogen op een heel zielige manier.  Twee weken later lijkt het weer allemaal wat vergeven en vergeten vraag ik mij af of er echt iets veranderd is.  Ik bekijk het vanop een afstand en laat het wat gebeuren en mezelf leiden, wat op zichzelf niet zo positief is voor de organisatie, wel voor mijn innerlijke rust.

De nacht voor de bewuste vergadering had ik kunnen wakker liggen van de stress voor de reactie die zou komen (ontslag ? op het matje geroepen ? verandering ? promotie ?)  Omdat ik het toch niet wist te voorspellen heb ik me ook helemaal niet voorbereid ... het enige voornemen dat ik wel echt had gemaakt, is dat ik vooral ging zwijgen en niet méér ging zeggen dan dat waar het voor mij om draaide (de inhoud van de brief).

Dus in plaats van wakker te liggen had ik een droom ... een visioen als het ware.  Ik droomde dat ik mijn eigen vzw oprichte, en zelf weer als kunsteducator aan de slag ging.  Ik stond voor een klasje 2e of 3e jaars lager en droomde een volledig scenario van hoe ik de kinderen op weg hielp om hun eigen talenten te ontdekken.  Ik had zelfs het subsidiedossier rond en vond een manier om mezelf een full-time loon uitbetalen, gelijk aan wat ik nu verdien.  Er waren nog wat dingen die ik wilde onderzoeken, maar het leek allemaal heel haalbaar.

De dagen daarop ben ik wat dingen gaan opzoeken en nog steeds lijkt het allemaal zeer haalbaar.  Een C-plan als het ware, voor mocht ik toch ontslaan worden.  Nu zijn we twee weken verder en er gebeurt niets.  Ze willen me niet kwijt op mijn huidige werk, maar ik twijfel nog of ik er zelf wil blijven.  Ik zou dan wel enorm egoistisch zijn en de organisatie zal nooit meer dezelfde zijn, mocht ook ik vertrekken.  Ik zei nog tegen een collega, "als ik weg ben, neem ik je wel mee", maar in mijn visioen was daar geen ruimte voor eigenlijk.  In een haalbaar fincancieel plan ook niet echt.  Op dit moment vraag ik me af of ik het niet beter wel gewoon allemaal zou opstarten en een mogelijkheid zoeken het te combineren met mijn huidige job. (eventueel 4/5e).

En dan zijn er dus toch nog veel vragen en maar'en en hoe zit dit en dat en onzekerheden en zou ik het wel doen en wat zijn dan de gevolgen en ik ben al 40 en is dit dan een goed plan voor de toekomst en ... ik heb tijd nodig, maar ik heb eigenlijk geen tijd want als ik een subsidieaanvraag indien moet ik begin juni daarvoor al een vzw hebben opgericht en gestart zijn met enkele activiteiten ... help .... !!  Ik ken mezelf en kan dit niet alleen.  Tegelijk voel ik me schuldig dat ik mijn organisatie niet trouw blijf als ik dit plan doorvoer, voornamelijk om mijn eigen hachje te redden en vooral mijn eigen baas te zijn.  Ik moet de komende dagen praten, en praten en praten, met mensen die enerzijds verstand van zaken hebben, anderzijds niets met mijn huidige werksituatie iets te maken hebben totdat ik echt concrete stappen heb gemaakt.  Het is al 19 april ... hé, 19 april :)  gelukkige verjaardag papa :)  de datum zit goed in mijn geheugen gegrifd, alleen het bewust omgaan met tijd is niet mijn sterkste punt.  Ik heb ook al minstens twee dagen niet in mijn agenda gekeken omdat de hele week al netjes gepland zit in mijn hoofd als (maandag - dinsdag - woensdag - donderdag - etc ...)  Maar het is dus 19 april vandaag (volgens de rechterbenedenhoek van mijn computerscherm).

En toen was ik afgeleid door de datum en de happy day van mijn vader en doe ik het licht uit.  Morgenavond naar Leuven (pass-meeting) - benieuwd hoe dat weer gaat verlopen.  Zaterdagavond werken tot heel laat, en volgende week hopelijk één of twee dagen recup.  't Zal nodig zijn.

t.