Deze blog wordt een "work in progress" voor de rest van de dag ...
10u45 De laatste volle dag dat ik hier op mijn sloefen rondloop. Alles lijkt versleten, vuil en niet meer onderhouden. Een weerspiegeling van onze relatie. Het wordt een emotioneel moeilijke dag, maar dat wist ik. "Vasthouden aan mijn planning en maandag een nieuwe start" dat moet ik me blijven voorhouden.
Het issue rond de keukenhanddoeken kwam vanmorgen als eerste terug op. "het zijn maar fucking keukenhanddoeken denk ik dan". Ik heb ze terug op "mijn" stapeltje gelegd. Ik zie vanavond wel wat ik ermee doe. Wellicht laat ik ze achter en worden ze een symbool van de "stupidy" waar onze relatie zich mee heeft gevuld. Het grote communicatieprobleem werd nooit opgelost, en de kleine issues bleven ook hangen en zorgde voor uren - dagen - van frustratie. Zo ga ik nog veel van die dingen tegenkomen in de opruim. Ik zal er eens aan beginnen ... met de blog bij me als trouwe partner en uitlaatklep. Het is veel werk, maar het kan nooit moeilijk zijn toch ? Doos vouwen, dingetjes in de doos, klaar ...
klaar ... start ...
11u10 en we zijn vertrokken
doos 1 : apotheek, plastic potjes en bestek, keukenhanddoeken (niet de rode), rommel voor onder de gootsteen ...
doos 2 + 3 : servies en kleine handdoeken.
Verhuizen vlak na de verkiezingsperiode is een goeie zaak zo blijkt. De politieke foldertjes lenen zich uitstekend tot het inpakken van glazen en servies :) Ondertussen wordt mij een beetje duidelijk hoe Bell de dingen heeft verdeeld (en klaargezet). Ze houdt wel degelijk rekening met het feit dat de kids ook bij mij zullen zijn. Alleen houdt ze gewoon de dingen die ze zelf verkiest voor zichzelf. Spullen die ik reeds had en hier nooit door haar werden gebruikt staan ook op mijn "schap". Enfin, het doet me plezier dat ik kinderbordjes meekrijg en veel te veel koffietassen :)
12u15
Inmiddels nog een was ingestoken. Kan maar beter ineens proper meenemen, hoewel de wasmachine op't appartement gebruiksklaar zou moeten zijn - enkel nog niet getest.
14u10
time is ticking ... maar heb nog een namiddag en avond denk ik dan
emoties worden terug wat vlakker. Snuisteren in kasten en checken of ik niets vergeet vervangt het echte opruimen. Dingetjes die klaar staan maar niet compleet zijn worden hopelijk nog aangevuld. Wat heb ik aan uitknipprentjes zonder het boek ? Ik krijg de lego mee ... "omdat ik daar ook graag mee speel" ... en waarom de treintjes dan niet ? Vast omdat de lego gewoon in de weg staat ... en niet omdat ik daar ook graag mee speel. Als dat de regel is dan moet er heel veel mee verhuisd worden. En de treintjes zullen verhuizen, maar dat moet ik eerst aan Ruben vragen natuurlijk ... nu dan nog maar even niet. Weinig kans dat ik al met de treintjes ga spelen zonder dat Ruben er is. Misschien neem ik alvast 1 cirkel en 1 Thomas mee. Dat mist die vast niet. Het treintje "Bell" mag voorlopig nog even hier blijven, alsook de schildpadden in mijn vitrinekast. Frustraties blijven duidelijk nog even hangen, maar het raakt me minder ... "uncomfortably numb"
De taktiek van opruimen is gewijzigd. In plaats van dozen vullen ga ik nu één voor één de ruimtes af om ze dan ook één voor één achter te kunnen laten. Voorlopig al 1 kamertje gedaan. Ben al blij dat niet alles moet verhuisd worden, en wel enkel my stuff ...
doos 4 : vitrinekast.
16u
doos 5 : lego, cd's van Eli, nog wat egeltjes uit de vitrinekast. Ik blokkeer door de chaos. Ben nog steeds op het gelijkvloers. De spulletjes die er net niet inpassen (gelukkig heb ik genoeg dozen denk ik) verspreiden zich en laten me het overzicht verliezen. Stress in mijn linkerschouder is terug ... sinds lang nooit zo heftig geweest : hoeveel moet ik van mezelf meenemen, hoeveel mag ik achterlaten ... baby-foto's van mij naast die van Bell en die van Ruben ertussen ... ik wil mijn foto's niet achterlaten, maar het doet pijn om ze weg te nemen van Ruben zijn foto's ... Scannen dan toch maar ?
Doos 6 : nog wat spulletjes van de geloogde kast en de schuifjes onder het rattenkot.
Doos 7 : moet ik nog doen, maar daar zal ik gewoon eens wat losse spullen in smijten, kwestie van terug wat overzicht te krijgen.
17u45 :
ben de tel van de dozen kwijt. Nog steeds op het gelijkvloers, maar ben bezig, meer kan ik niet doen. Ann (zus) belt net om te vragen of ik hulp nodig heb. Ben emotioneel een tijdbom maar 'k heb toch maar toegezegd. Zo meteen even samen eten is misschien al deugdzaam. En eigenlijk wil ik het er niet over hebben, wil ik me niet laten kennen en niet huilen in het bijzijn van iemand anders. Nog even niet ... eerst verhuizen.
"De keukenhanddoeken blijven hier" blijft er door mijn hoofd zinderen. 'k Heb ze teruggelegd. Het standaard zinnetje dat er op volgt is. "het past toch niet bij de kleur van de handvatjes, ik koop wel nieuwe ..." En toch blijft het door mijn hoofd zinderen.
18u40 :
Ann en grote Kato zijn hier. Effe eten halen. Inmiddels was ik weer overal tegelijk bezig. Boven valt het precies goed mee, en met de hulp die er duidelijk zin in hebben om te helpen zal het nu wel voorruit gaan. Eerst eten en dan rustig aan.
23u15 :
op en neer, continue bezig, al een heleboel gedaan, twijfel tussen even naar de nachtwinkel voor een oppepper of maar rustig even doorgaan. Ik kan nog een heleboel doen, maar de studio verhuisklaar maken is de volgende stap. De meubels waren al wel afgebroken, maar een veilige verhuis zit er nog niet in. De harde schijf wil ook niet mee. Ik probeer al de ganse dag enkele files over te zetten en mijn schijven liggen al op 't appartement. Seffens nog effe zoeken of ik nog iets van de studio vind.
1u30 :
studio nog steeds niet klaar. De kelder zal er dus overschieten. Niet zo erg denk ik ... daar had ik ze al voor gewaarschuwd. Misschien morgen namiddag ... let's hope. Van de verhuismannen niets meer gehoord. Ik hoop maar dat ze er zijn morgen, heb immers niks op papier. Maar 't werd gefixed op aanraden van Mahnane, dus die kan ik altijd nog aan zijn oren trekken als ik niks hoor :) zal wel goed komen.
2u30 :
Zo goed als rond, denk ik. De CD-kasten moeten nog ingewikkeld worden, hopelijk zijn ze dan nog te dragen. Er moet nog wat orde in de volgorde denk ik, maar als ik het wat kan dirigeren dan kan dat tijdens het inladen. Alle dozen zijn opgebruikt behalve 1, die ben ik gestart maar dan kunnen de laatste dingetjes nog in. En natuurlijk heb ik het gevoel dat ik dingen ga vergeten, maar als ik echt iets mis kan ik het nog steeds komen halen natuurlijk.
Grote vraag is waar ik het weer allemaal ga zetten ... is het wel groot genoeg ? heb ik niet teveel mee naar het appartement ? Vooral studio-materiaal ben ik precies niet zuinig geweest. Maar dat zien we morgen dan wel weer. Zondagavond kan ik slapen. Er is een rolluik in de kamer dus gordijnen hoef ik niet. Die heb ik trouwens niet teruggevonden. Al mijn overgordijnen van de VIIe olympiade zijn of in gebruik of blijkbaar nat geworden bij één van de kelder-onderlopingen of hoe je dat dan ook noemt.
Ik voel dat ik moe ben, maar een pak relaxter dan enkele uren terug. De harde schijf reutelt nog even met de backup - nog 10 minuten staat er op het scherm. En morgen zien we wel. Nu ff douche, daar heb ik me nog op verheugd, voor de laatste keer hier nog ff douche, dan voor de laatste keer nog ff slapen - 't zal niet lang zijn. Morgen nog even naar de winkel (yep, carrefour is hier open op zondag vm) en dan 10u30 bezoek en actie.
Pff, nog zoveel dingetjes aankopen ook ... minder prettig, maja. Kasten heb ik nu precies wel genoeg. Maar geen trisé, geen koffiefilter (plastiek), geen wok, geen ingrediënten noch kruiden, ... enz ...
Maar wel ... freedom... Mezelf mogen zijn, wie dat dan ook is, met of zonder stempel, gewoon mezelf ... rust. Het orgelpunt was lang, morgen start de stilte voor de tweede passage ... Andante ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten