Gisteren ben ik aan de studio begonnen. Eerst weer heel de living overhoop om plaats te hebben op het podium. Bedenken welke meubels ik kan gebruiken / recupereren en dan naar het magazijn om de stukken bij elkaar te zoeken. Ik ben er in geslaagd om één van de oudere studiomeubels te verzagen tot iets kleiner wat op het podium past en voldoende functionaliteit geeft aan wat ik wel wilde verhuizen aan apparatuur en instrumenten. En het is behoorlijk goed gelukt moet ik zeggen, zo zonder regelmatig te kunnen nameten of het wel klopt.
Zagen en schuren in het magazijn heeft zo zijn voordelen, maar niet on the spot kunnen bedenken is toch wel een nadeel. Anyway. Ook die meubeltjes staan nu op zijn plek, dan was ik begonnen aan de apparatuur en een klein deel van de bedrading, maar toen was het ineens al 23u33. En ik wilde nog zo graag het bad in.
Vandaag ben ik moe. Moegedacht denk ik. Fysiek ook, maar vooral boven in het hoofdje. En dus kwam ik thuis met het idee, nu doe'k niks meer. Niks meer doen is niets voor mij, maar het is wel dat verschil dat ik niks moet doen. Ik kan dit, of ik kan dit, maar het moet vanavond maar eens een keertje niet. da'k het morgen zal doen ...
Niet voor de noen want ik kan nog eens een keertje privé-les geven. In het frans, over een toestel dat ik zelf niet heb ... mmmh ... ben benieuwd. Heb daarstraks een snelcursus op het internet gevolgd. Dat mensen dat zelf niet doen denk ik dan ? Ze leggen het toch goed uit ?
En dus staat er een muziekje op, rook ik een kruidensigaretje (morgen zondag toch ?), en sluit ik een digicorder aan ... om dan toch maar iets te doen :p Tot mijn grote spijt krijg ik de boiler niet aan. De waakvlam ging wel eens eerder uit, maar nu verdwijnt die ook weer. Verwarming is op mazout, maar lekker badje zit er dus niet in vandaag. Gelukkig ben ik gisteren midden in de nacht toch nog gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten