... voorlopig nog niets ... :)
De planning is al aangepast. Soms kwam het beter uit, soms helemaal niet. Maar geen stress, het moet allemaal zo maar zijn. Gisteren had ik gerekend op hulp van P. maar die was ziek. Gelukkig ben ik "meester in creativiteit" en kon ik zelf in mijn eentje verder met het plaatsen van de keukenkasten en de toestellen. 's Avonds kon ik dan wel verderwerken daar waar ik had gedacht dat B. niet thuis zou zijn. De keuken was natuurlijk nog lang niet klaar, dus daar heb ik vandaag ijverig aan verder gewerkt. Ook nu was er behoorlijk wat creativiteit nodig om de kastjes te laten inpassen tussen de leidingen die op de muur en niet in de muur zitten. Maar het resultaat ziet er voorlopig goed uit. Voorlopig dus want het is nog steeds niet klaar. Ik denk dat ik behoorlijk wat tijd ben verloren met botte zaagjes voor de decoupeerzaag. Een gat voor de spoelbak uitzagen in een werkblad hoop ik dat ik nooit meer moet doen. Niet voor mezelf, niet voor de buren en niet voor mijn eigen oren ... Dank u wel oorstopjes en stofzuiger.
Wel vond ik de nieuwe "deur-afremmer" van Ikea misschien nog wel de meest innovatieve ontdekking van dit jaar. Je kan gewoonweg niet de keukendeuren dichtslaan als je gehaast, klunzig of boos bent ... fantastisch. Je slaat de deur dicht en de remmer zorgt ervoor dat ze langzaam aan en vooral geluidsdicht weer sluiten ... super !! i love it ...
Enfin, maar nog geen keuken dus. Er ligt een deel van de elektriciteit, verlichting zal voor later zijn, de keukentabletten zijn uitgezaagd maar de zijkanten moeten nog behandeld worden tegen vocht, de spoelbak erin, water en afvoer aansluiten, werkblad bevestigen, keukendeurtjes vanonder nog plaatsen, alle handvatjes op de juiste plaats (boren en vijzen), plintjes, toestellen in werking stellen, werkplaats opruimen, pfiew ... en dat allemaal op vrijdagnamiddag ? Hopelijk kan ik morgenavond nog wat verderwerken dan.
Morgen (donderdag) komen Ronald en Wim helpen om de studio uit te breken. At ease ... ook dat is zwaar werk, maar dat wordt wel gezellig zo met zijn allen. Verhuizen hoeft nog niet perse, maar de dingen die niet naar Wilrijk gaan zouden misschien al naar de Ijzerlaan kunnen vertrekken. Alleen weet ik nog niet 100% wat ik nu wel of niet mee verhuis. Dat zien we morgen dan wel weer. Als ik de kids naar school heb gedaan, passeer ik best nog even op 't appartement voor boormachines en werkhandschoenen. Lege dozen zitten al in de camionette ...
Aftellen ... move to freedom ...
Ondertussen is er 't één en 't ander besproken aan telefoon. Bell in stress en paniek omdat ze nu niet weet hoe het verder moet. Ze heeft time-out gevraagd op het werk en neemt nu wat tijd om te bezinnen. Het was de eerste keer dat ik mijn gedacht eens heb kunnen zeggen en dat ze precies wel luisterde. Hoewel ik wegvlucht om mezelf gelukkig te stellen, moet ze nu inderdaad wel realiseren dat ze in de spiraal van negativiteit is blijven zitten (of die nu van mij komt of niet), en dat mijn verhuis verplicht kansen schept om er iets aan te doen. Ben eens benieuwd ...
Ik bekijk haar time-out met gemengde gevoelens. Langs de ene kant goed voor haar, want ze was toch niet gelukkig in die job en de kantoordagen waren veel te lang onderweg, maar ik had er wel op gerekend want dat waren dan de dagen dat de kids bij mij zouden zijn. Nu is het dus maar af te wachten wanneer ik ze bij mij heb ...
Het telefoongesprek maakte haar in elk geval rustig (ik niet echt eigenlijk) en nu zal het pesten ook wel stoppen denk ik ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten