grrr

faceboek bericht aan een vriendin :

oesje ... auch ? misschien beter dan toch maar een kleine house-warming houden het weekend daarna ofzo ... Ik loop inmiddels wat uit in de voorbereidingen hier in huis (oud huis dus) en ik heb beloofd dat ik zondag late namiddag nog wat dingen ging opruimen.  De kids komen dan terug van een weekendje logeren en ze moeten natuurlijk wel ergens kunnen slapen. (terwijl ik met het bed ga lopen :p)

Inmiddels is Bell weer wat rustiger geworden.  k moet het nog even verwerken wat ze nu daarnet nog allemaal zei, maar het lijkt alsof ze nu in één keer wakker is geworden dat ze de laatste vijf jaar van haar leven vanalles heeft gemist. (mijn interpretatie) Nu is ze op het punt gekomen dat ze beseft dat ze niet alleen uit haar depressie geraakt en misschien best eens naar een dokter gaat.  Nu is ze tot het besef gekomen dat ze werken en kids opvoeden niet wil combineren.

En dat dan nu juist op dit moment dat ik vertrek en schrik heb dat ze aan de kinderen gaat sleuren en dat ik ze daardoor niet vaak bij mij ga hebben, gaat ze in ziekenverlof voor een maand of twee ... Grrrrr ... kwaad word ik daarvan (en ik word niet snel kwaad) ... en ik weet dat ze geen oorlog wil maar hier is nog geen goeie regeling over zulle ... Daar is 't laatste nog niet over gezegd.  Als Ruben nu openlijk tegen haar zou zeggen, "ik wil niet bij papa wonen" dan leg ik mij daar wel bij neer, maar tis net andersom zegt de kleuterjuf.  Hoe kan Bell dat nu zo maar naast zich neerleggen ?  Ze zegt dan letterlijk : Ruben woont hier en mag af en toe bij papa op bezoek.  Vandaag was het : hij mag bij papa op bezoek als hij daar zin in heeft.  En toen zei ik : let op de waarde van je woorden, want als je aan hem vraagt waar wil je slapen, dan weet je het antwoord al op voorhand ...

En ik vraag ineens nog niet veel, gewoon een andere zienswijze.  Co-ouderschap, ze wonen gewoon zowel bij mama als bij papa ... bezoek ... pfff ... klinkt alsof ik een crimineel ben - omdat ik vertrek ofwa ?


mmmh ... sorry dat ik me er zo over uitlaat tegen jou.  Meestal doe ik dat gewoon in mijn blog.  Ik had het vandaag ook best een paar keer moeilijk.  Vandaag kreeg ik hulp van twee van mijn beste vrienden en hebben we samen de studio afgebroken.  Dat was behoorlijk wat werk, maar tegelijk kwam het besef wat ik eigenlijk weer allemaal achterliet.  Gelukkig moest ik het niet alleen doen, en als ik denk wat er allemaal weer mogelijk is vanaf volgende week is het wel weer ok ...  De laatste vijf jaar met Ruben kunnen ze in elk geval niet van mij afnemen, die waren alvast super :)