Het jaar is vermoeiend maar goed begonnen. 'k Heb geen voornemens gemaakt (zegt al genoeg toch). Ik heb de eerste week de knop, maar ook de gsm en mailbox nog dichtlaten staan, en gewoon weer aangezet op de eerste werkdag. De laatste vakantiedagen met de kids waren nog superrelaxed en vrolijk. Bell was gaan feesten en Kato en Ruben genoten van mijn gedeelde aandacht. 'k Had zondag voor Kato een to-do lijstje gemaakt. Zij heeft natuurlijk geen asperger, maar het werkte ongelooflijk goed. Check, volgende item, check, ... Ik had voor mezelf ook een lijstje, maar tegen het einde van de dag had ik maar de helft afgewerkt. Wellicht niet zo realistisch opgesteld. Ik merk sowieso dat ik vaak denk in functie van wat ik wil, ipv wat ik echt aankan. Misschien omdat ik sommige dagen het toch gepresteerd krijg, misschien omdat ik niet echt teleurgesteld ben omdat ik niet alles gedaan krijg ?
Anyway, het is utopisch te bedenken dat ik ook maar iets presteer wanneer Ruben thuis is. Hij vraagt teveel "mijn aanwezigheid". Zijn spraak is in volle ontwikkeling, dus zijn motoriek laat af en toe weer wat te wensen over (morsen, vallen, uitglijden, niet opletten, ...). Maar alles wat op routine kan is dan voor mij wel ok. Eten maken, keuken opruimen, was doen en plooien, mee spelen ...
Vandaag had ik een vrije dag (de overuren moeten terug worden opgenomen hé) en gisterenavond heb ik nog tot na middernacht op de playstation zitten spelen. Ruben en ik racen graag met "Cars" en ik was mijn profiel kwijtgespeeld. Op één avondje heb ik de schade dan meer dan dubbel ingehaald. Nu ben ik bijna uitgespeeld denk ik :) Vanmorgen deed het pijn (opstaan), maar vandaag lekker rustig aan en met Ruben genoten van de nieuw ontdekte racebanen.
Bell heeft precies wel enkele goede voornemens gemaakt. Het is voor 't eerst dat ik voel dat er enkele dagen na elkaar wat meer begrip voor mijn "denken" is. De uitleg die ik soms geef voor mijn gedrag neemt ze niet meer op als uitvlucht, maar lijkt ze nu te verstaan. Dit stelde me ook in staat om af en toe iets te vragen wanneer het niet duidelijk was voor mij. Het zal nooit meer goed komen tussen ons, maar het is toch een groot verschil met vorig jaar. Ik kan dan toch net wat meer mezelf zijn.
Met Kato doe ik mijn best om super positief te blijven en ze voldoende aandacht te geven. En dat lijkt vruchten af te werpen. Ook op het werk wil ik "het beleid" even aan de kant zetten en terug keihard mijn best doen (af en toe met een dikke middenvinger). Ik ben gisteren vooral bezig geweest met het team te motiveren en me klaar te maken om toch een soort coördinerende / communicatieve rol te spelen.
Dus all good, volgende week vrijdag weer een pas(s) meeting over "hoe blijf je jezelf in de gewone wereld" ... super boeiend. :)
greetz
Tom
Geen opmerkingen:
Een reactie posten