Nog even en tis weer volle maan. De dagen van oud naar nieuw waren vermoeiend. De minder goeie bui vanmorgen kan verschillende oorzaken hebben. Het werd in elk geval nog een geslaagde dag. Heb mijzelf wat teruggetrokken in de studio om een tweede versie van het video-filmpje te maken (binnenkort op vimeo) voor Dine on Ashes. Ruben was even lastig dat ik niet met hem wou bezig zijn, maar verkoos dan toch om de kamer naast de studio wat TV te gaan kijken ipv naar beneden te gaan.
Kato was lastig, te weinig geslapen wellicht, maar er verschijnen karaktertrekjes die me niet liggen. Misschien was het allemaal mijn bril, maar de liefde en het respect voor elkaar was vandaag al iets verder zoek. Anyway, ik had al bij al nog een goeie dag dus. Morgen gaat Bell weer werken, mijn ouders en zus op bezoek voor "nieuwjaar", dus als ik nu niets anders plan dan de focus op dat gebeuren, loopt het morgen ook wel weer goed. Ik heb de "out of office" ingesteld, en krijg toch nog een beetje het vakantiegevoel. De gsm staat ook al 2 dagen uit.
Vandaag viel me nog het volgende op over "asperger". Ik weet dat ik reeds van in het prille begin het "ouder-gedrag" van Bell overnam. Zij had immers de ervaring met Kato die ik niet had met Ruben. Ook nu nog pas ik soms haar regels toe. Ik pas ze natuurlijk dan zo letterlijk toe dat ze als een spiegel in Bell's gezicht terugkaatsen. De laatste maand ben ik natuurlijk gewoon veel meer alert omdat ik weet dat ik situaties gewoon copiëer. Maar vandaag dacht ik dat het dan inderdaad niet simpel moet zijn voor iemand die niet zo consequent is, ook continue op het feit wordt gedrukt dat ze niet consequent zijn door iemand die letterlijk het gedrag gaat copiëren en overnemen.
Ik werd vroeger gek van het niet consequente gedrag van Bell. Ik heb me er gelukkig van afgezet, maar dat wil niet zeggen dat ik het goed gedrag vind. Nu Bell het gevoel heeft dat ze terug meer dingen kan en mag zeggen (en terecht), gaat mijn denk-balletje wel weer aan het rollen natuurlijk. De commentaren (wellicht niet zo bedoeld) worden weer op mij afgevuurd en ik krijg weer het gevoel dat het allemaal kritiek is, ook al wordt er soms wel eens gelachen over mijn gedrag/gedachtengang. Vooral kritiek over mijn opvoeding kan ik niet slikken. Het is gewoonweg veel te simpel om conclcusies te trekken uit iets waar je nog niet eens bij was, laat staan uitspraken over kan/mag doen.
De stress uit mijn rug is (even) weg. Met dank aan de feestdagen ? Of de knop van het werk even afgezet ? Ik hoop dat ik de komende dagen nog wat muziekjes kan maken. Dat is toch de echte ontspanning (vlucht) voor mij. Heerlijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten