Het nieuwe jaar goed en rustig ingezet. Vrijheid, ruimte voor mezelf, eindelijk terug wat begrip. De nieuwjaarsbrief voor Bell is blijkbaar goed aangekomen. Ze heeft er niks op gezegd, maar 't lijkt of ze me nu gewoon aanvaardt voor wat ik waard ben in huis. Ze had wat vrienden uitgenodigd, maar die hadden allemaal "misschien" gezegd, en uiteindelijk was er niemand komen opdagen. Ik ging oudejaar nemen zoals die kwam. Kato was eigenlijk de enige die het moeilijk had met "geen" bezoek. Maar ik heb mijn best gedaan om er een feestje van te maken en Bell heeft ook helemaal haar best gedaan. We hebben met z'n allen naar de Gremlins gekeken ... Ruben was gelukkig in slaap voor de monsters kwamen, hoewel zijn interesse daar eigenlijk gewoon niet ligt. Kato deed wat overdreven angstig, maar ze is er al over, vandaag Gremlins 2 gekeken zonder probleem.
Ik weet nu niet zeker of ik keihard mijn best deed voor iedereen, of dat het nu vooral Bell was die zich zeer relaxed en open opstelde. In elk geval gaven we elkaar vrij spontaan een knuffel en een kus om 0u00. Ook voor de ogen van Kato gelukkig. Daarmee is er niks in "de relatie" verandert, maar het was eindelijk een teken van ... tis stom dat we op elkaars kap blijven zitten. Gisterenavond ook opgevangen dat Bell niet de minste intentie heeft om te verhuizen. Voor mij geen probleem, ik zie er de voordelen wel van in, en als ze me dan toch neemt zoals ik ben (zoals gisteren en vandaag ze dat toch wel kon opbrengen), dan is het voor mij prima.
Nog een week vakantie. Ik ben blij dat ik vakantie heb, maar ik zie toch een beetje op tegen de "drukke" komende dagen. Voor iemand anders klinkt dat misschien raar, maar enkele dagen na elkaar alleen met de kids thuis is een hele opgave. Het huishouden combineren met de kids thuis vind ik zeer vermoeiend. Eender wat combineren terwijl ik alleen met de kids ben is vermoeiend eigenlijk. Naar een speeltuin en ze met een half oog in 't oog houden is nog cava, maar da's voor mij dan weer keisaai. Enfin, ik zie wel ... Kato woensdag misschien naar haar lief en dan kan ik met Ruben nog wel de baan op, of die helpt mij nog wel wat in de plas en de afwas.
Dus folks, 2012 is hoopvol gestart. Mijn werk denk ik nog even niet aan. Hier thuis in elk geval de vrijheid me zelf te mogen zijn, en met de nodige hulp van de AA wordt het misschien ook makkelijker om toch wat meer effert te leveren naar de zebra's toe.
Slaapwel,
de adelaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten