wow, de laatste dateert van 27 april. Tijd om nog eens een aanzet te proberen. Om maar te beginnen met een stukje tekst uit een bericht op facebook naar een ex-medeleerling (secundair menswetenschappen) :
<<<<< Belangrijk te weten is dat ik al jaren gewoon mezelf ben (met enkele momenten van mezelf in iets of iemand te verliezen uitgezonderd, maar dat overkomt ons allemaal wel eens). Ergens hoop ik van een positieve (asperger-)diagnose te ontvangen, want dan klopt het tenminste allemaal weer in mijn hoofd. Ik ben overtuigd van mijn sterke punten en vind er nu al heel veel plezier in om net die sterke punten uit te spelen. Ik heb zin in het leven, in mijn leven ... ik heb vooral geen zin in verandering, maar daar is nu even niks aan te doen. Het is trouwens onvermijdelijk ... in deze situatie vind ik geen rust ... dus veranderen van situatie dan maar. Eigenlijk is dat altijd een beetje de rode draad in mijn leven geweest : op zoek gaan en blijven waar ik me goed voel, waar ik mezelf kan zijn ... maar als je verliefd bent, en je houdt van iemand heb je er blijkbaar wat meer voor over. Maar nu ben ik op ... heb eindelijk toch anderhalve dag rust achter de rug ... it's time for a change >>>>>
De anderhalve dag is inmiddels 3 dagen. Het zat er vanavond bijna weer tegen ... maar ik heb dan toch enkele dingen rustig mogen uitleggen. Tegelijk heb ik de kans gekregen om weer wat dingen duidelijk te zien. Stabiliteit zero, maar dan tenminste toch een plan voor mezelf ... Ik heb besloten een diagnose te laten stellen. Ik heb dinsdag een intake-gesprek. Bell is zo langzamerhand aan 't beseffen hoe ik mogelijks in elkaar zit en waar mijn grenzen zijn. Duidelijkheid is gewoon superbelangrijk, en dan loopt het praktische wel goed. Ze vroeg haar nog wat tijd te geven ... een diagnose laten stellen, is voor mij dan weer goed omdat ik dan mss ook wat therapie kan volgen, of nieuwe dingen aanleren om met haar te leren omgaan. Ze gaf immers aan dat we voor de rest van ons leven verbonden zijn via Ruben ...
Ik ben verhuisd in mijn eigen huis (naar de bovenverdieping), op die manier heb ik mijn eigen (vlucht)plekje en kan Bell genoeg de vleugels strekken om bij de kudde zebra's gelukkig te worden (zodat er iemand bij de kids is). Het is vandaag nog eens uitgesproken dat de relatie als in partners echt geen nieuwe kans krijgt, maar dat we elkaar zeker geen loer willen draaien of elkaar iets willen aandoen. Een plan zoals spanje of ardennen staat zeker nog op de lijst van mogelijkheden, maar we zullen wel zien hoe dat dan uitdraait. Ze ziet niet hoe ik dat zou kunnen fixen, werken én Ruben bijhouden. Ik trek mijn plan wel mocht dat toch een optie zijn ... dat wil zeggen dat ze er alleszinds rekening mee wil houden, meer moet dat op dit moment niet zijn denk ik.
Even nog het antwoord van Inge afwachten, en dan maandag mss administratief foutje terug rechtzetten ...
En nu even relaxen, leegmaken en slapen ... tot gauw
x
Geen opmerkingen:
Een reactie posten