Fuck-me-botjes zijn volgens het vlaamse woordenboek : << witte kuitlaarsjes met een ronde punt, majorettenbotjes, go-go boots >> en mijn ouders mogen nu ineens naar de paragraaf met het sterretje doorskippen, daar ben ik gestopt met f*ck woorden :p
Vandaag begon ik toch even te twijfelen. Worden fuck-me-botjes nu gedragen door mensen die dus graag gefucked willen worden, of nu net door mensen die een soort van middenvinger opsteken en dus fuck-you the wereld in sturen ?
Voila, en nu ik het schrijf wordt het ook allemaal heel duidelijk. Fuck you is niet hetzelfde als fuck me hé ... ah nee ... Maar soit, wat ik eigenlijk beoogde te zeggen hier is dat ik dus af en toe wel eens twijfel of ik het allemaal wel juist had. Als ik zogezegd nogal moeilijk subtiele boodschappen onderscheid van duidelijke concrete berichten, dan had dit er ook zo eentje kunnen zijn toch ? Niet dat het belangrijk is, maar het geeft tegelijk een beeld van hoe mijn brein dus nooit stil staat.
** Vanmorgen zat het er weer tegen. 'k Werd wakker met een "heerlijk, lekker aan één stuk geslapen precies" gedachte. Ruben kwam rond 7u45 pas op mijn kamer, dat scheelt al een stuk. Maar 'k was nog niet echt wakker en 'k had Bell al wel gehoord iets na 7u, maar Kato kwam ons halen en 'k ben wellicht niet streng genoeg om Ruben gewoon met haar mee te sturen, dus ik ging maar mee naar beneden. Kato had sportdag en Bell had een sollicitatie rond 1030. Bell zat in de kelder nog wat praktische shit voor haar sollicitatiegesprek te verzamelen (denk ik). Kato was wat aan't klooien met een appel en Ruben wou er ook één. Dus daar begon het al mee in mijn hoofd ... waar is Bell ? Waarom moet ik dat hier doen ? Wat met kleren ? Wat met mezelf, ik wil terug in bed ... maar geen Bell en al laat, dus 'k zal maar iets doen ... Omdat ik wist dat Kato haar appel toch niet ging opkrijgen vroeg ik of Ruben niet een stukje van haar mocht, but no ... dan is die nimmer rond en dus gaat dat niet. Anyway, voor Ruben ook een appeltje geschild, heeft die dus niet van gebeten, bord Cornflakes voor zijn neus, dat duurde ook ... Ik straalde blijkbaar weer mijn negatieve energie (want die had ik effectief, maar ik dacht dat ik hem niet toonde) in 't rond en 'k denk dat Ruben dan weet dat hij dat kan uitspelen. Anyway, Bell helpt me dan ook niet op dat moment, integendeel ze doet er nog een schepje bovenop door wat verwijten in mijn richting te gooien en om 8u (wanneer de kids zich normaal gezien reeds rustig klaarmaken voor school) te vragen of ik ze naar school kon doen want ze moest naar een sollicitatiegesprek in Roeselare ... "ik stond nog in mijn kamerjas ???" hoe kan ze er nu in godsnaam opkomen dat ik op tijd klaar zou zijn om die kids naar school te doen, die zelf nog niet eens klaar waren ? Weer geroep, weer gestress, Ruben wordt op zijn plaats gezet (door mij) omdat het niet vooruitgaat ... 'k Ben dan uiteindelijk naar boven gegaan, want ik trek het dan even niet. De laatste twee weken ging het allemaal heel vlotjes vanzelf zonder mij, dus wat deed ik daar ... ? En dan gonst het in mijn hoofd ... tuurlijk had ik de kids naar school kunnen doen, maar dan had ik dat wel wat eerder willen weten ... de avond ervoor ofzo. Waarom moet ik nu met de stress zitten als B. zich zo slecht organiseerd, dat moet dan toch niet mijn probleem zijn ? Feit is wel dat wanneer ik 5 minuten later na wat ademhalen en even op mijn bed terug rustig naar beneden kwam, dat ik Ruben ook onmiddellijk terug rustig kreeg. Bell stresst niet wanneer ze te laat is, ik wel ... Ik stress gelukkig al niet meer wanneer zij te laat komt, maar laat mij er dan buiten hé ...
Haaa ... doet goed om het nog eens allemaal neer te schrijven. 't Was lang geleden dat er nog eens geroepen werd, gelukkig kon ik het wat laten passeren, maar toch was de dag niet zoals ik had gehoopt. 'k Had de hele dag een maandagochtend gevoel. 'k Geraakte uiteindelijk dan toch in gang, maar veel heb ik niet gedaan precies. Allemaal nog dingen die liggen te wachten, en nog veel te veel werk voor de rest van 't jaar. Te weinig personeel om het voort te delegeren, en zoveel behoefte aan vakantie ... enfin, dat is denkwerk voor een andere keer. 't Is pas 20u30 ... wat zal ik seffens nog eens doen :D ? Luxeprobleempje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten