zondag 16 september 2012

Happy Birthday Ruben

Vandaag werd Ruben 5 jaar.  Vreemd dat mijn eigen verjaardag niet meer belangrijk is en louter bijdraagt aan het feit dat ik ouder wordt.  Maar mijn zoon werd 5 - dat was ineens wel heel wat.  Time really flies.  En maar goed ook.  Dat het maar snel 2014 is ofzo, niet wetende wat er dan gaat gebeuren maar alles beter dan dit :-)

Vandaag aan het nippertje ontsnapt aan een heuse klote-dag.  Hoera voor intuitie en egoïsme.  Vanmorgen werd ik vrij vroeg wakkergemaakt door mijn ventje (zoon).  Omdat hij goed besefte dat het vandaag zijn verjaardag was, was eventjes de tijd nemen om wakker te worden en nog wat te spelen in bed er niet bij.  Hop naar beneden, hij had gisteren immers al twee autootjes gekregen die hij dolgraag wilde laten zien.

Even later stonden ook de twee vrouwen des huizes beneden en kwam het grote cadeau te voorschijn.  Na een bijzonder drukke werkweek, maar toch ook de verzorging van de kids 's avonds had ik helemaal niets voorbereid.  De mama was het cadeau gaan halen en had ook voor vandaag vage plannen om samen als "gezin" iets te doen.  Zoals dat nu al meer dan een jaar gaat, ging ik me dus laten lijden want mijn ervaring is dat mijn ideeën zelden goed worden ontvangen.  Het duurde niet lang of de uitspraken in mijn richting werden ontvangen als kritiek en niet goed.  Het grote cadeau werd uitgepakt, maar ik hield me maar even afwezig - zo voelde ik het aan.

Kato kreeg ook nog wat bitsige opmerkingen en zo was de sfeer van de dag gezet.  Na zo'n anderhalf uur kreeg ik er genoeg van -> stuurde een "welgemeende fuck you" in B.'s richting en liet Ruben kiezen of die met mij meeging of met zijn mama.  De keuze was snel gemaakt want met de beslissing om 't gewoon af te bollen was ook meteen mijn stress terug weg.  Ik ben er bijna zeker van dat Ruben die "positieve of negatieve" vibes onmiddellijk aanvoelt.

En zo kwam het dat wij met zijn tweetjes een fijne verjaardag hadden.  Misschien niks speciaal maar toch heel relaxed.  Eerst naar de winkel want ik was overhaast vertrokken, beetje fietsen, beetje park Spoor Noord, even naar Oma en Opa Tom Tom, beetje Wii Mario Karting, samen in bad (voor de laatste keer ? - bad wordt echt te klein voor ons getwee), frietjes en nog wel 3 verhaaltjes voor het slapen.  Morgen verdwijn ik in mijn eentje, als ik dan toch zogezegd de oorzaak ben van haar stress, dan zal Ruben morgen met haar ook wel een fijn vervolg hebben van zijn verjaardag.

Na wat bewustwording van vorige week mag het duidelijk zijn dat ik behoorlijk boos ben.  Echt op zoek naar verhuizen gaat het nog niet worden, maar misschien toch rustig uitkijken naar opties en mogelijkheden.  Een mobilhome of caravan op de ijzerlaan is misschien zo slecht nog niet.  Langs de andere kant is iets in de buurt van de school + slaapmogelijkheid voor de kids nog wel het meest relax ...  Ik zie wel.  Vandaag was het echt wel een 'koude" oorlog die misschien wel zal bevriezen maar niet snel zal overwaaien.

Gisteren ben ik een "ex" gaan helpen met klankopnames.  De encounter was fijn, de opnames waren relaxed.  Wat autisme betreft ben ik tot het besef gekomen dat ik de laatste maanden meer mezelf ben, wellicht ook minder aangenaam in de omgang, maar de middenvinger is terug.  Ik denk dat dat ergens een goeie zaak is.  Tegelijk moet ik oppassen dat er momenten zullen komen waar ik toch beter wat allert ben en toch wat acteer.  Niet alleen met de nieuwe uitdagingen jobwise, maar ook in de dagelijkse omgang met collega's, jongeren, en eender wie.  Na vandaag besef ik dat ik thuis ook weer een tijdje totaal mezelf ben geweest en dat het vooral dat is wat het voor B. zo ondraaglijk maakt, maar zolang ze geen respect toont zou ik niet weten waarom ik daar nog energie in steek.  Ik doe mijn best voor de kids en voor de rest val ik haar gewoon zo weinig mogelijk lastig denk ik.

Allez, slaapjestijd.  Morgen vroeg op om als eerste te vertrekken en de ochtendspits (stress) in het huis te vermijden.  Ik denk dat het met het nog eens neer te schrijven al weer uit mijn systeem is verdwenen en me er een vlotte nachtrust staat te wachten.

sloppel





Geen opmerkingen:

Een reactie posten