Nu bijna verhuizen een feit is, wordt er natuurlijk veel geflitst in de zin van "dit zal ik niet missen". Alle dingen waar je je dagelijks dacht niet meer aan te ergeren omdat je het gewoon was, blijkt toch veel ergerlijker te zijn dan je dacht. Nu je er bijna vanaf bent passeert automatisch het zinnetje "dit zal ik niet missen". Op het einde van de dag komt daar dan nog bij ... "nog even volhouden".
En hoewel ik vorige week de kids enorm mistte voelde ik dit weekend (Kato was weg, dus het weekend met Ruben alleen gespendeerd) terug die verliefdheid van weleer. Ik wist wel dat dat gevoel er nog ergens zat, maar elkaar dan even niet zien wekt dat gelukkig terug op. Zoals een pretsigaret die je niet dagelijks rookt :) Slechte vergelijking misschien maar toch, ik ben al meer dan een maand clean by the way - no cigarettes so far.
Het plannen van de verhuis verloopt nu redelijk. De focus ligt even op de "nieuwe keuken". De datum ligt vast, nu hopen dat de financiering door de huisbaas wordt goedgekeurd en dan heeft het appartementje alle mogelijkheden om terug gelukkig te worden - volgens mijn laatste opmetingen zelfs met studioapparatuur én kids.
En terwijl ik dit schrijf ga ik nog wat verder prutsen met de Ikea-3d-keukenplanner :)
tot de volgende
Geen opmerkingen:
Een reactie posten