Na een weekend veel te veel tijd te hebben gehad om na te denken, zijn we weer terug in de routine. Werken, overwerken, eten, drinken, slapen, opstaan ... next day. Het hoeft allemaal niet zo stipt te zijn bij mij (hoewel ik wachten bijzonder onaangenaam vind en opzettelijk te laat komen vreselijk is), maar de routine blijft wel.
Gisterenavond heb ik vrij veel tijd gespendeerd op www.autismevlaanderen.be . Account aangemaakt, verder nog niks meegedaan. Af en toe gelachen met wat ik las in de berichten/reacties, af en toe geërgerd aan mensen in mijn ogen gewoon een goeie positieve opvoeding moeten toepassen ipv vragen te stellen over "oei, mijn kind heeft autisme, dus het loopt fout". Misschien heb ik wel geen asperger denk ik dan. Als ik de "pro"-literatuur lees dan zie ik wel een plaatje dat klopt, maar als ik de ervaringen van ander lees dan denk ik : pfff... waar ben ik nu mee bezig ? Als zij deze situaties aan autisme toeschrijven, dan heb ik het dus niet. Of zoals ik in mijn profiel schreef : ik kom compleet normaal over bij andere mensen. Ik heb zelf zelden last van mijn "maniertjes en hebbedingetjes". Ik wil me gerust egocentrisch noemen, maar dat hoeft dan toch niet perse zijn oorzaak te hebben in ASS of nog autisme spectrum stoornis.
Anyway, het is wel bewustwording. Ik kan inderdaad maar één ding tegelijk, en daar moet ik rekening mee houden. Ik kan inderdaad soms heel kwetsend en bruut uit de hoek komen, en dus moet ik meer mijn mond houden. Ik heb inderdaad een heel aparte manier van redeneren en kom vaak niet goed uit mijn woorden als ik iets moet verduidelijken. Maar ik sta wel open voor verandering, hunker naar rust en geborgenheid (en dus toch warm sociaal gezelschap) en kom vrij goed overweg met haast iedereen, op één voorwaarde : dat die mensen mij nemen voor wie ik ben, en mij gewoon kunnen laten zijn. Ik ben vrij intelligent, maar tegelijk gefrustreerd dat mijn interesse niet zo breed is als anderen. Ik leer snel en ben (als ik zelf niet in chaos ben) perfectionistisch en accuraat. Ik steek soms te veel tijd in procedures en schemaatjes terwijl eenmalige events veel beter gewoon spontaan en snel zouden worden uitgevoerd/gemaakt. Ik kom pas echt tot mijn recht als er een systeem moet zijn dat op lange termijn rendabel moet worden. Tijd investeren in het ontwikkelen om dan bij de implementatie veel efficienter te kunnen werken. Dat moet zowat mijn overlevingsmethodiek zijn geweest denk ik. Toch asperger dan ? hehe.
Anyway, wat ik wil zeggen is dat het prettig is, dat het vooral bewustwording is. Een dikke middenvinger naar mensen die er niet mee omkunnen, en een blije Tom die nieuwe uitdagingen durft aangaan. Ik hoef niet te wachten op de diagnose, maar ik zal toch blij zijn als er iets is ... het zal sowieso bepalend zijn voor welke richting mijn leven zal uitgaan. Als apserger zal ik willen gaan bijscholen (zelfstudie) op sociaal gebied, lichaamstaal, non-verbaal gedrag en dergelijke. Tegelijk gaat het me veel moed geven om terug een juiste "levens-partner" te vinden die me dan 100% accepteert. Als niet-asperger zal ik wellicht mijn eigen tekortkomingen gewoon accepteren en dan partnerloos door het leven gaan (zoals er dat velen doen) en keihard focussen op mijn goeie kantjes (oa muziek of course).
Het is weer slaapjestijd. Genoeg gedacht (hehe, alsof ik dan seffens de knop kan afzetten, i wish). Even in de douche, mijn vetkop wassen en dan lekker relaxed gaan liggen.
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten