Waarom ging ik ook alweer bloggen ? Ah ja, om mijn lijstje aan te vullen. En omdat het precies lang geleden is. De kalmte is weergekeerd in huis. Bell is vollen bak aan het werk en moet toch ook zien dat dat geen probleem is voor mij (en de kids). Ze overweegt en zoekt denk ik naar mogelijkheden om te verhuizen, met of zonder kids, allemaal opties. Het bewijst maar eens des te meer dat ze dus wel rekening met me houdt toen ze lachend zij dat ze op haar eentje wegging en de kids hier ging laten ... waarop ik zei dat dat toch moest kunnen ? Als ze d'r nu gelukkig van wordt ? Ik zal ze niet missen ... het zal naar oplossingen zoeken zijn wanneer ik niet thuis ben, maar dat zal dan ook wel lukken zeker ? Waar een wil is, is een weg ... zeggen ze toch ?
Anyway. Asperger ... heb vandaag nog verder gewerkt aan een nummer waarin ik mezelf met asperger beschrijf, ook al staat het in de derde persoon geschreven. De laatste afspraak in Triangel was een dubbele : ik kreeg enerzijds te horen dat ik toch vrij intellegent ben, in tegenstelling tot het gevoel dat ik had na de IQ test ... score 124 ... not bad huh. Maar ik kreeg ook te horen dat in dit stadium van het onderzoek de psycholoog niet van mening was dat ik autistisch zou zijn. Er waren wel wat elementen van autistisch gedrag, maar al die elementen zouden ook door iets anders kunnen worden verklaard. Dat bracht me terug naar de optie : "opvoeding" ...
en ok, ik ging buiten met het gevoel van slimmerik, en nog steeds wel van "whatever" de diagnose zal worden, maar hoe langer hoe meer geloof ik toch dat ik het wel heb. Straffer nog, het legt gewoon een heleboel dingen uit en het is makkelijk om in de omgang met anderen respect te vragen voor mijn zijn. Het voelt dus goed aan en ik kan er vooral mezelf beter mee aanvaarden. Is dat dan verschuilen achter iets ? I don't know, het voelt op dit moment eerder aan als "totaal mezelf mogen zijn". Dat is toch niet slecht dan ? Dat ik egoïstisch / eerder egocentrisch was, dat wist ik al. Dat dat te verklaren kan zijn door Asperger is alleen maar meegenomen. Dat anderen me daardoor gaan vermijden vind ik persoonlijk ok ... ook dat past perfect in mijn levensstijl ... I love my kids to death, dus die verantwoordelijkheid zal ik sowieso blijven aangaan, hoe egocentrisch ik ook wel kan zijn.
Wat ik in het lijstje wou schrijven is een gebeurtenis waar ik onlangs terug aan werd herinnerd. (mmh lekkere thee, slokje tussendoor). De tijd dat ik zo af en toe eens een date had op RdV, kon er op een gegeven moment iemand niet begrijpen waarom ik zo makkelijk "geen seks" hoefde. Ik was helemaal niet tot haar aangetrokken, dus voor mij was het easy, maar ze begreep dan ook niet waarom ik nog wel met haar optrok? Voor mij was dat allemaal duidelijk en easy, maar voor haar sprak mijn lichaamstaal blijkbaar continue mijn woorden tegen ... Achteraf bleek dat ik beter veel sneller was opgehoepeld, want zij bleef met de verliefde gevoelens zitten (terwijl ze me vertelde dat ze die niet had - en als mensen me dat vertellen geloof ik hen op hun woord), maar ergens was het vetrouwen weg want het klopte niet altijd met haar gedrag en sommige andere uitspraken. Had ik nu wat meer lichaamstaal begrepen, dan had ik haar sneller de les kunnen spellen. Honesty rules toch ? Voor mij moet eerlijkheid de basis zijn in elke soort relatie, maar in zakenrelaties weet ik dat je niet zomaar iedereen kan of moet vertrouwen.
Natuurlijk hoop ik ooit terug op een relatie. Ook dan hoop ik toch die diagnose te hebben, of aan de hand van iets te kunnen uitleggen wat die nieuwe partner dan wel of niet moet verwachten. Met deze hoop zelfbewustwording kan ik het makkelijker uitleggen, maar zoals ik het nu bekijk is het inderdaad een excuus. Ofwel heb ik Asperger en dan ben ik gewoon zo. Ofwel ben ik gewoon een egocentrische bastard, en dan blijf ik wellicht alleen ;) Hehe, beetje zielig lopen zijn dus, in de hoop dat er iemand toehapt ... oela, ook de foute reden lijkt me om een relatie aan te gaan.
Nog eentje in het rijtje om mezelf te overtuigen : afkeer of voorkeur van geuren ... ook weer niets speciaal, maar toch. Het begon me op te vallen omdat het autistisch meisje in de straat steeds aan drank in flesjes ruikt. Zelf heb ik nu niet de gewoonte om aan dingen te ruiken, maar ik zal me op de één of andere manier steeds bewust zijn van (andere) geuren. Ik weet dat ik heel graag aan mezelf ruik, zeker wanneer mijn huid nat is. Ik vind het ergerlijk als iemand alle normale geuren ontneemt door parfum of teveel deo. Zelf gebruik ik iets heel subtiel (al jaren hetzelfde natuurlijk) als deo en aftershave, en heb een voorkeur voor zoete dingen zoals 'kokos of mango' mocht ik toch iets welriekender of frisser uit de douche willen komen. Ik ben fan van de theorie dat partners (biologisch) elkaar selecteren op basis van feromomen in functie van een verhoogd immuunsysteem voor hun kinderen. Wil het wel eens uitleggen, maar op dit moment is dit clipje het beste wat ik erover kon vinden : (http://www.youtube.com/watch?v=-drpViV5LSw)
Soit, het ASS ding blijft me dus bezighouden. De diagnose zal nog wel even uitblijven (er moet nog een psychiater worden gevonden bij Triangel), en inmiddels zal ik nog wat alert blijven en er af en toe toch vanuit gaan dat ik Asperger heb. Hoe langer hoe meer raak ik precies zelf overtuigd door de dingen die in het verleden zijn gebeurd. Toch een beetje een tegenslag dat de psycholoog nog niet overtuigd is. Nochthans had ik al direkt een positief punt ... stel dat ik niet wordt gediagnoseerd : dan heeft Bell geen enkele reden om aan te nemen dat ze aan CADD lijdt, en moet ze toch inzien dat ze de oplossing bij haar zelf moet zoeken ... (wat ze nu al aan 't doen is, 't lijkt alsof ze nu duidelijk heeft ingezien dat ik me niet meer moei en het me niet meer aantrek en dat ze wat de kinderen betreft toch alle support krijgt).
Tijd voor bed ... slaapwel wereld
Geen opmerkingen:
Een reactie posten