De buikgriep laat zich (logischerwijze) nog wat voelen, maar veel last heb ik er niet van gehad. Norit doet zijn plicht blijkbaar. 'k Heb toch vrij moeilijk verteerbare dingen gegeten ook (rauwkost met de vleet en een bruin bagette met "niks"). Het zal wel verteren. Vitamientjes dacht ik dan. Nog geen koffie of taartjes of zoete koekjes, dat heb ik nog even achterwege kunnen laten. Nu zit ik eerder met een honger-gevoel dan wel krampen, denk ik, of zijn het nu toch krampen ... ? whatever. 'k Zal nog wat water drinken.
Vandaag was mijn tweede afspraak bij Triangel vzw (psycho-diagnostisch en therapeutisch centrum). 'k Had een behoorlijk normale dag op bureau, ni teveel stress of zorgen aan mijn hoofd. Abnormale dag dus eigenlijk in vergelijking met de laatste weken :p 'k Had me ook niet voorbereid op de aangekondige psychologische tests. Achteraf gebleken had ik een Tao Green Tea kunnen drinken voor een optimale concentratie, maar ik ga nog altijd voor het eerlijke beeld denk ik dan, ook al kan je een Tao niet echt tot drugs van een zware invloed rekenen. Soit, ik heb geen flauw benul wat er nu uit deze tests gaat worden opgemaakt. 'k Heb soms echt moeten zwoegen om (voor mezelf) enig resultaat te boeken, 10 op 10 zat er zeker niet in. En hoewel ik tijdens de meeste onderdelen mezelf niet echt onder druk heb gezet, voelde ik me soms echt afgaan en zweten om toch te concentreren en de juiste antwoorden te vinden. Het pijnlijkst vond ik hoofdrekenen (vraagstukken) waar ik een deel van de vraag gewoon vergeet bij het nadenken over het andere deel. Normaal gezien noteer ik die dingen en herlees ik de vraag zoveel ik wil, en dan gaat het snel. Algemene kennis was ook behoorlijk fucked up (meer dan ik had verwacht, maar tegelijk logisch omdat het me gewoon niet meer interesseert denk ik dan). Lang leve het internet. Sommige dingen gingen dan weer wel goed denk ik, en sommige dingen waren gewoon kinderlijk prettig om te zien. Al bij al heb ik me nog goed kunnen focussen, af en toe moest ik mezelf terug bij de les roepen, maar achteraf bleek pas hoe vermoeiend het was geweest. In de auto moest ik even traantje wegpinken (met een half gevoel van gefaald te hebben, terwijl ik wist dat dit niet echt een examen was ofzo, maar voor mezelf wist ik precies niet genoeg). Het verdrietig gevoel werd gelukkig snel vervangen door een herkenning van Kristof's house. Blijkbaar woont die in dezelfde straat als Triangel vzw, maar een beetje verderop. Had hem nog gebeld, maar hij nam niet af. Ben dan maar doorgereden naar mijn volgende afspraak.
Ben nog aan't prutsen op 2 computers, mijn blog gaat niet vooruit ... 'k ga liggen. Tot morgen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten