Ruben slaapt ... heerlijke momenten zijn dat altijd, niet omdat ik dan wat tijd heb om op mijn eigen tempo op te ruimen en/of de was te doen ofzo, dat ook, maar vooral omdat het heerlijk is hem te zien slapen. Volledig weggezonken, één met de zetel, de ene droom al wat intenser dan de andere en geen stress at all.
Een lang middagtukje in elk geval. Ben beetje besluiteloos wat ik seffens nog met hem wil gaan doen. Morgen heb ik een plan denk ik, maar vandaag weet ik het niet. Voor de speeltuin is het weer wat te wisselvallig, naar de shopping is altijd wel een belevenis, maar nu ook geen maxipret, misschien naar de stad met de tram en ergens pizza gaan eten ... mmh ... da's nog een gedacht. En dan lekker lang in de stad blijven rondplakken, hij heeft immers keilang geslapen. Trammetjes rijden. Morgen wil ik iets met treinen doen, maar zoals ik al zei, ik heb dus een plan. Het alternatief is een kinderfestival op linkeroever, maar ik denk als Ruben mag kiezen, dan moet Kato maar met oma gaan naar het festival gaan.
Wat de titel betreft, na de heftige openbaring van gisteren, maar een pak rustiger eens het allemaal geblogd was, ben ik natuurlijk nog steeds kwaad over dezelfde dingen, maar het gevoel dat me deze middag overheerste was "eenzaamheid". Het hoort gewoon bij ouder worden denk ik, en mensen die ook allemaal plannen hebben en druk bezet zijn. En natuurlijk heb ik veel vrienden waar ik iets mee kan afspreken of gewoon eens bellen, maar ik mis eerder een vriendin ... niet voor de seks (of course), maar voor de interactie, the female touch. Het feit dat ik niemand lijk te vinden om mee te gaan naar het Cactus festival verontrust me. Ik heb natuurlijk nog niet heel de wereld laten weten dat ik gezelschap zoek, enkel facebook, maar toch. Wie heeft er nu exact dezelfde muzieksmaak en wil er dan ook nog eens 3 dagen tijd voor vrijmaken. Misschien ga'k wel gewoon alleen en ga'k superhard genieten van de vrijheid en de rust. Bij oppervlakkige relaties is het nochthans even rustig voor mij, en kan ik toch extra genieten van het gezelschap. Maar het idee deed me terugdenken aan datingsites. Utopisch van me om te denken dat ik in een maand iemand kan strikken die drie dagen meegaat, maar toch. Maar zoals ik zei, ik heb wellicht nog niet hard genoeg in mijn kennissenkring gecheckt. Misschien wil er me iemand koppelen voor drie dagen ? Als in een soort date waarin niks moet, behalve jezelf zijn en genieten van de muziek ? Hehe, de humor komt alweer terug ... 'k zal nog eens wat FaceBooken en seffens Ruben wakker maken. Buiten ziet het eruit alsof het gaat drashen. We zien wel.
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten