Dreamdate 2

De tweede dag van alleen met Ruben werd ook een succes.  Het begon nochthans niet evident.  Ik had uitgerekend dat we rond 10 moesten vertrekken om in Goes te stoomtrein te hebben om 11u.  Maar Ruben was nog zwaar moe van gisteren en wist niet goed of hij nu wel of niet wou vertrekken.  Hem overtuigen was niet zo moeilijk, maar omdat ik ook niet wou stressen waren we dan toch pas om 10u15 vertrokken.  De website had me niet echt duidelijk gemaakt hoe laat er nog eens een trein zou rijden, dus er was geen paniek.  Ik wist wel dat we die van 11u net niet gingen halen.


Toen we de parking opgingen (nog steeds relaxed) hoorde ik het vetrekfluitje ... trein gemist dus.  Maar er waren sporen genoeg, en Ruben keek zijn ogen uit, maar wou toch vooral op een trein stappen.  In de regen zijn we gaan informeren, en hoewel die man zijn job wellicht al jaren naar behoren uitvoert, wist die ook niets beter te verzinnen dan te zeggen, helaas, de volgende trein vertrekt om 14u en is dan terug om 17u.  Teleurstelling, maar vooral voor mij ... mijn slechte organisatie en vooral niet wetende hoe ik Rubens wens nu kon invullen werd even te veel.  Gelukkig regende het en merkte niemand mijn (weinige) tranen op.  Op zoek naar "something to do" tot 14u gingen we terug naar het "goederenhuis"/taverne, waar Ruben zich toch nog vrolijk hield met wat speelgoed (graafmachine :D).  En toen ik opving dat de trein rond 12u40 terug zou vertrekken in het andere eindstation, waar een modelbouwbaan, een minitrein en nog veel meer voor kids te zien was, wist ik de oplossing.


Terug naar de auto kregen we nog een privé rondleiding van een treinmechanieker, cool ... Ruben helemaal te gek van de privilège en de locomotieven die wij als enige van zo dichtbij te zien kregen.  Ruben knokte ons helemaal omver met zijn uitspraken als : "dat is diesel hé", "Kijk die heeft drie lichtjes, zoals hier op de foto" en nog van dat lekkers.  Het station in Goes kreeg al snel de naam "waar Diesel is" en de trein die ons daar naartoe ging brengen was "de rode locomotief".  Ik dus met de auto en gps naar het andere station, een kwartiertje met de auto, een 40-tal minuten met de stoomtrein.  Daar was het wel leuk, in tegenstelling tot Goes, waar het openluchtmuseum eerder voor treinfreaks die modellen en bouwjaren kennen interessant was, maar waar je gewoon op de paadjes moest blijven.  Ruben ging helemaal uit zijn dak van de modelbouwbaan, de winkelafdeling en de speelhoek (met een automatische trein, jawel !!).  En dan was het zover : 12u30 ... instappen !!!  Derde klas dan maar, want dat waren maar simpel houten bankjes, maar de helft van de prijs en veruit het beste zicht van voor en van achter.  En de rest van de dag was alleen maar heerlijk.  Vrijheid op de trein, niet de druk, Ruben voorbeeldig (hoewel toch behoorlijk vermoeid nog van gisteren) en alleen beetje lastig bij het vertrek uit de speeltuin, de laatste spurt van de dag.  2 minuten in de auto en verzonken in een diepe slaap.  Kato gaan halen ophalen bij oma, Ruben terug wakker en vrolijk, spaghetti gemaakt, kids in bed ... en nu ben ik zelf teut ... maar voldaan.  Vanavond en morgen nog heerlijke rust, Bell is morgenavond weer terug, dus ik verdwijn ;)

tjs tjs tjs tjslaapwel