Het is vooral stress (het werk met de nep-coördinator steeds in gedachte) maar gelukkig toch veel afgewisseld met pretmomentjes. De stress zuigt me leeg, geen energie meer. Ik merkte het vooral vanmiddag op de schoolvoorstelling en dat is niet goed, want daar begint eigenlijk het project. Ik had niet meer de kans om nog een pep-drankje te nuttigen (meestal tao green tea), al was het maar voor het placebo effect. Ik had nog wel redelijk goed geslapen, maar toch een net niets te kort nachtje en vaak even wakker geworden.
De vergadering van maandag was een hel, het besluit om te stoppen voelt dus nog steeds ok aan, maar ik weet nog niet hoe het aan te kondigen of te vragen. De vibe onder de collega's blijven hetzelfde. L. probeert me te sussen met "het waait wel weer over" maar het voelt vooral aan als een soort respect van "blijf aub, wat gaan we zonder jou doen" :)
De vzw zal wel overleven, er gaat gewoon weer heel veel expertise weg, en niet alles valt op papier te zetten of uit te leggen.
Gisterenavond leuke telefoonbabbel met A. (mama van de kindjes), omdat het kon ... beetje over en't weer, niet teveel in detail, maar vooral met respect voor het zijn. Geen excuses, maar wel EINDELIJK ... begrip. En inzicht in zichzelf waardoor de schuld EINDELIJK niet meer alleen bij mij werd gelegd. Van liefde nog niet veel sprake (bij mij), maar het was eindelijk nog eens een gewone gezonde communicatie ... zonder gepeuter, gemiereneuker, gepits of gepets.
Vandaag begon de werkdag heel vroeg (6u40 vertrekken), maar eindigde ook al om 15u30. Nog wat mails, even naar de post voor een aangetekend schrijven - kon niets ergs zijn, i'm clean :) - brief van een advocaat van iets lang geleden waarin ik één van de vele schuldeisers was ... schuldregeling kan niet worden vereffend, ikke mijn centjes kwijt ... spijtig, maar niets nieuws onder de zon. Zolang ik zelf maar niet moet betalen ...
Daarna PowerNap en energie opdoen voor de supermarkt wat ik al heel lang had uitgesteld. Buiten op straat stonden twee verhuisdozen, wellicht van de nieuwe onderbuur, en omdat ik nog eerst aan een nicotine-shot bezig was merkte ik het opschrift (zo typisch met alcoolstift) "Doodskoppen" ... Hilarisch vond ik het ... Ik vind het helemaal ok om een buurman te hebben met doodskoppen in zijn vitrinekast (of ergens anders), maar om het nu zo ook nog even los op straat prijs te geven vond ik wel grappig. Ik heb de man eigenlijk nog nooit echt ontmoet, maar het schetst al een beeld :)
Om 18:28 dan heel rustig vertrokken en met overvolle tassen traag terug naar huis. Dan maar meteen lasagne, geen fut meer om te wokken of iets anders. Morgen immers weer vroeg naar Bxl deze keer. Nog niets voorbereid :(
Nu hygiëne ... donderdag kapper, 's avonds op de lappen met ex-collega's, vrijdag rustig dagje werken ... en vanaf het weekend : THE KIDS !!! yeah ...
De tijd raast voorbij ... is dat met het ouder worden ?
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten