zaterdag 22 maart 2014

de simpele dingen

21:01
Ondanks de drukke week heb ik geprobeerd toch wat voor mezelf te zorgen. Er is wel wat fastfood aan te pas gekomen, maar toch ook niet elke dag. De nachtjes zijn net iets te kort en in het begin van de week waren de perikelen op het werk toch ook niet bevorderend voor een goeie nachtrust.
Maar B. belde op om te vragen of ik mijn dochter vannacht kon ophalen van een feestje. 10 minuten later bleek dat het handiger was om ze te brengen (voetbal, jeuj), ze zou dan met de mama van en een vriendinnetje terug thuis worden gebracht. Beter voor mijn nachtrust, maar vooral een heeeele dikke lekkere knuffel van slechts 30 seconden van R. die me helemaal doen opfleuren en mijn avond niet meer stuk kan maken.

Ik ben moe voel ik, maar heb te laat gegeten om nu al in bed te kruipen. Daardoor loop ik toch een beetje verloren, zij het met een smile op mijn gezicht. Ik luister naar J.J. 's Symphony in One. Lang geleden maar oh zo vertrouwd. Wat een geniale muzikant is dat toch. Nog meer genieten dus. Vanavond doe ik maar niets meer dan ... morgen, da'k het morgen zal doen ... maar niet voor de noen want ik mag gaan werken. Prettig rustig werk.

Mijn besluit rond het werk staat nu wel min of meer vast denk ik. Hoe dat concreet gaat gebeuren weet ik nog niet, wat de toekomst zal brengen ook niet. Het belangrijkste is dat het goed aanvoelt om iets nieuws te proberen. Ik geloof in mezelf en begin terug de dromen op te pikken van 2 of 3 jaar geleden. Geen idee hoe ik daar aan moet beginnen, maar ik zal "the secret" toepassen en een tekeningetje op de frigo hangen :)

22:02

De onderbroeken van de Hema zijn goedgekeurd. Ze doen me denken aan de supergrote uitgelebberde witte schiessers van mijn pa die destijds op de wasdraad hingen (een herinnering van toen ik 10 was ofzo), maar ze zitten goed, ze storen niet en er zit een gulp in. En ze zijn 3x zo goedkoop als de schiessers die nu zwaar aan het verslijten zijn. Ik denk dat ik er maar ineens 10 ga halen ofzo en hopelijk gaan ze dan 2 jaar mee. Wel spijtig dat ze enkel in het wit verkrijgbaar zijn, maar mits er nog geen lief op komst is, krijgt er toch niemand die te zien. Behalve R. die dan denkt ... wauw wat een supergrote uitgelebberde onderbroeken heeft mijn pa :)

Inmiddels Rachmaninov op de voorgrond (staat nogal luid) ... heerlijk relaxed. Ook een chat met de twoo madamme over koetjes en kalfjes en utopische toekomstbeelden en "wat als we nu gewoon eens alle stroom uittrekken in de wereld" ... dan overleven enkel die mensen over waarvan wij denken dat ze "niets" hebben, en die kunnen dan onze etensoverschotten hebben ... enz... ik word er niet minder blij van ...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten