De uren schuiven op. 's Morgens wat langer in bed en aan de ontbijttafel. De baas mag dan wat tijd van mij lenen tot ik het genoeg vind en dan ga'k weer naar huis. Het werkt effectief, vandaag dan wel van 10u-18u. Genoeg dus contractueel gezien (middagpauzes lopen door bij ons, ook al zou dat één van de dingen zijn die ik graag zou zien veranderen mocht ik coördinator zijn, maar ja, 't heeft ook zijn voordelen voor de groepssfeer).
Ik kwam thuis zoals ik was vertrokken. Bij het openzwaaien van de voordeur (boven) groette ik M. in gedachte op een zeer vertrouwelijke wijze. Ik moest enerzijds lachen met mezelf, anderzijds was het wel zo spontaan en vertrouwd dat ik me niet van de gedachte kon ontdoen dat als ik dit zou volhouden dit wel misschien een stapje te ver gaat : "An imaginary girlfriend" ... :)
Beetje zoals A. (eerste serieus lief) in de mail zei : ga me niet idealiseren ? Maar dat is het dus niet. Blijkbaar wil ik mezelf nog altijd wel steeds bevestigen terwijl het al lang duidelijk is : vanmorgen nog stuurde ik berichtje naar M. enerzijds superlief (half verliefd) anderzijds toch nog maar even duiden dat er niets meer achter steekt en dat alles nog onder controle is. "Self-control" vond ik gisteren nog op een cassetje ... een nummertje voor R. ? Weet niet meer zeker, tis in elk geval van die periode. 't Zou ook voor D. kunnen zijn ... hehe ... waar is die lijst met afkortingen wanneer je hem nodig hebt. D. moet nog in de handleiding denk ik :)
En dus hoewel het allemaal nog gewoon lekker genieten is volgens de regeltjes van "Waar ben je?" en ik vind dat het goed werkt, is het toch een klein beetje in de hand houden en geen verwachtingen scheppen. Gelukkig heb ik daar niet veel moeite mee. Het idee "omdat het mag, en niet omdat het moet" werkt ook goed.
Vanmorgen voor het vertrek naar het werk nog even rustig in een boekje van de VVA (Vlaamse Vereniging Autisme) gebladerd. Een getuigenis van een mama en haar "bijzondere" zoon. Beetje overroepen woord denk ik dan altijd, want iedereen is bijzonder. Maar één woord in de tekst kende ik nog niet en vond ik wel mooi : zelfbepalend. Haar zoontje was in vergelijking met de andere kinderen in de klas vooral zelfbepalend ... En een ander woord was "brus" ... de broer of zus van een kind met een (eender welke) beperking. Anyway, op de één of andere manier raakte het artikel mij en kwamen er traantjes. Ben er niet op ingegaan (op het opkomende gevoel) ... ontroering dacht ik of de terugslag van heel vrolijk opstaan en terug met de voeten op de grond ofzo ... Hoewel 10 minuten daarvoor de prettige conversatie met M. plaats had gevonden, had ik niet de indruk dat de traantjes iets met haar te maken hadden. Eerder Asperger als trigger dus.
De 3 elementen blijven verder kabbelen ... eenzaamheid, liefde, asperger. Eenzaamheid krijgt wat afleiding in "nieuwe dingen ontdekken" en "buitenkomen". Ik denk dat dit de goeie strategie is en ik zie wel wat er op mij afkomt. Liefde valt moeilijk uit te leggen aan iemand, zo bleek vanmiddag aan de lunchtafel met de collega's, maar wordt door te zoektocht om het te willen uitleggen (vooral op TWoo) wel concreter ... concreter wat ik wel en niet wil opgeven. Er is in elk geval niet veel ruimte voor compromissen op dit moment ... dan maar liever koesteren wat ik nu heb. En Asperger : op aangeven van een lotgenoot (klinkt vreemd) zoek ik eerder richting "aanvaarden" ipv "heb ik het nu of niet". Ik denk dat daar de trigger zat vanmorgen. En dat zal wel kloppen want ik voel hem nu weer. Ergens is er een deel in mij dat geen asperger wil hebben ... geen beperkingen ... het gevoel beperkt te zijn in wat ik wil in de liefde, want wat ik wil in de liefde is totaal iets anders dan waar iedereen zich zomaar in schikt ... en zo lijkt het plaatje rond ...
hoofdpijn ... rusten ... water drinken ... "ademen" hoor ik iemand zeggen ... maar zo erg is het deze keer niet. Tot inzicht komen is altijd ook een beetje prettig en verlossend ... of zoals ik zelf nog op FB postte : Ontdekken is altijd prettiger dan lopen zoeken.
t.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten