Vandaag was een relatief rustige dag in vergelijking met de eerste dagen van de "vakantie". Vannacht doorgewerkt tot de laptop geen zin meer had en dan vanmorgen als eerste werk (na het ontbijt en aankleden) de rest maar verder afgewerkt en verstuurd. Een grote last van mijn schouders af die ik al de hele tijd meedroeg sinds de kids hier waren. Waarom had ik dit nog niet eerder gedaan :)
Dan meteen naar de bibliotheek. R. en ik hadden de boeken al verdeeld onder, deze moeten hier blijven en die mogen terug. Ik kreeg wat protest omdat we te voet gingen (500m?), maar al bij al kwamen we nog vrolijk toe. We hebben in de bibliotheek ruim onze tijd genomen en dan weer rustig terug. Ik kon niet veel blijer zijn toen ik terug thuis de twee kids zij aan zij op de bank met elks een boek zag zitten. Zo stil was het precies al even niet meer geweest (behalve 's nachts dan).
De lunch kon ik niet verkocht krijgen en ook naar de speeltuin vertrekken was moeilijk. Omdat het wel nog steeds vakantie is legde ik er geen druk op en vertrokken we toch rond 14u30, de kids nog steeds niet echt gelunched behalve een appeltje. Dan maar wat boterhammetjes mee. In de speeltuin dachten ze ook niet aan eten. K. zat te mokken omdat ze haar gsm was vergeten (en ik niet wilde teruggaan), en werd achtergelaten aan het begin van het park. Tien minuutjes later verscheen ze ten tonele en vond ze toch wat vriendjes om mee te spelen. Alles terug ok.
R. vond ook vriendjes in het park en papa was gelukkig zijn boek niet vergeten. De zon bleef gelukkig ook want 12° is nog steeds 8 te weinig om aangenaam te zijn. Ik zat op een bankje naast een jongedame met noord indische roots of zoiets, maar behoorlijk vlaams. Wel goodlooking maar niet mijn type. De andere mama's konden me ook niet afleiden, mijn boek en een paar sms-en met M. bleven het beste vertier. Na een flinke tijd zie ik een jongedame met een zuigeling, een dochtertje van twee en twee jongens van 7 of 8 jaar. Een van de jongens had een joods kapje op zag ik pas na een tijdje, voor de rest was iedereen casual gekleed. Ik merk wel eens vaker joden op in het nachtegaalpark en vraag me steeds af waarom ze ook hier in ghetto spelen. Ze maken hoegenaamd nooit contact met andere kinderen en op de één of andere manier worden ze ook nooit benaderd. Het dochtertje van twee maakte zandkoekjes en koffie voor mama en ze reageerde op exact dezelfde manier als wij zouden reageren. Ik vond dit zulks een vreemde ervaring dat ik begon na te denken of zij mij geen antwoorden zou kunnen geven ... Gesterkt door het boek (doorbreken van conventies), een spreuk van Bond zonder Naam die deze week passeerde (Stel je maar eens voor dat iedereen die op je pad komt naar je toe is gestuurd om je iets te leren. (Kay Pollak) en ik mag raar doen want ik heb "asperger" (flauw excuus, maar 't klinkt goed), ging ik uiteindelijk na veel wikken en wegen toch naar haar toe, deed een kleine introductie en kreeg haar email adres. Weer een kleine overwinning, beetje zoals N. van de brillenwinkel. Stoute schoenen aantrekken en gewoon op de vrouw af vragen, wat heb je te verliezen ...
Op de terugweg weer een mokkende K. Beetje aandacht vragen telkens na een leuke namiddag, vervelend is dat. En de steeds terugkerende gedachte dat "R. mijn lievelingetje is" en zij op de tweede plaats komt ... Flauwekul, maar ja, als je negatief reageert krijg je negatieve reacties. Ik zie er dezelfde strategie in als de allochtoon die je een racist noemt omdat je commentaar geeft. Ook flauwekul, maar niet zo makkelijk te bestrijden.
Terug thuis, lekker gegeten, samen aan tafel, geen stress meer. Het avondritueel met bad en pyama vroeg ingezet en zo meteen samen met de kids naar bed. Ze kijken nog een sprookje op TV (de prinses op de erwt) en dan gaan we verhaaltjes lezen. Morgen vrije dag ... misschien echt een vrije dag, misschien heb ik zin om nog wat lastjes van mijn schouders te halen ... geen stress in elk geval.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten