Zondag

Vandaag beetje een vreemde dag, met een klassieke afsluiter van de week die deze keer niet voelt als een afsluiter.  Ik luister al de ganse avond naar Duyster (zoals altijd wanneer dat lukt), maar het gaat aan me voorbij.
Ik ben eigenlijk heel de tijd bezig geweest met het onderzoeken van een goed platform voor "mijn handleiding".  Na wat software te hebben uitgeprobeerd en niet echt iets optimaal te zijn tegengekomen hou ik het maar op Word of Google Docs denk ik.  Gewoon een tekst met inhoudstafel, hoofdingen, titels en misschien later wat extra grafische dingen.  Ik zou ook een aantal docs kunnen maken die dan naar elkaar refereren.  Het wordt dus nog een zoektocht.  Waar ik mee speel of ik alles incognito moet doen, maar ik denk dat een Google Docs nog geshared kan worden met specifieke personen zonder dat het online komt.  Dus dan zou het niet echt moeten.

Het is gek dat ik hier nu al zo intensief mee bezig ben omdat het totaal niet prioritair is. Maar vandaag was dan toch wat zondag (rustdag) zonder al teveel moeite.  Ik ben volgens plan de kids gaan halen bij oma, broodjes gaan halen in een tankstation, meteen doorgereden naar de speeltuin en daar blijven zitten tot de balans tussen zon en koud te ver overhelde naar het tweede.  Thuis de typische "het is hier te klein voor twee kinderen op suiker". R. naar zijn kamer gestuurd en die kwam even later terug met de volgende formule op papier (in symbolen maar die vind ik niet in de blog-editor) : 

R - hartje - is niet gelijk aan - T - hartje - is gelijk aan - K

Toen ik hem vroeg of hij dacht dat ik hem niet graag zag, maar K. wel, gaf hij bevestiging.  Helemaal niet emotioneel geladen ofzo, maar precies gewoon blij dat hij het op die manier heeft kunnen vertellen.  Op de vraag of ik het briefje van vorige maand met R hartje T moest weghalen zei hij nee. :)
Ik liet hem nog even doen en ging zelf aan de slag met een tekening van mezelf (beetje Fido dido) met een groot hart, een schaar en twee stippelijnen die het hart in vier verdeelde.  Een stukje voor R., een voor K. een voor alle kinderen van mijn job, en een voor een onbekend figuur, voor in een later stadium ofzo.  Het klopte niet helemaal, maar het liet wel zien dat ik mijn hart kan opdelen en iedereen tegelijk graag kan zien.  We hebben het er verder niet meer over gehad ... het avondritueel (voorlezen) liep even liefdevol als altijd ...

En morgen is het vakantie.  Desondanks stuurde ik hen op tijd naar bed.  Vroeg opstaan vind ik niet erg.  Ik wou de avond nog even voor mezelf, hoewel op zoek gaan naar de juiste software nu niet echt "quality time" met mezelf was.  De wonderbox lag klaar om te lezen maar bleef onaangeroerd.  In de zoektocht naar het juiste platform kwam ik nog wel wat "online" documenten tegen rond de periode van de verhuis.  Geen grote verrassingen, maar toch goed om ergens op te slaan en te archiveren.

Met K. in de speeltuin heb ik open kaart gespeeld, gevraagd dat ze maar eens moest rondkijken voor een nieuwe vriendin voor mij.  We hebben er niet zwaar op gefocussed, het was eerder een spelletje tegen de kleine momentjes van verveling.  Later op de middag kwam er nog een vriendinnetje van de klas opduiken ... en toen zat ik alleen op het bankje ... boek vergeten ... saai ... rustig maar niet ontspannend.

Ik miste M. of iemand anders, ik vond geen bijzonder nieuwe ingevingen of gedachten, enkel de bevestiging dat het wel ok is om iemand anders tegen te komen naast M. We hebben een speelse deal die ik wel ok vind.  Als de laatste 18 is geworden (haar dochter dus) koopt ze een huis met minstens twee verdiepen en huur ik er mijn appartement ... naaiz ... die 16 jaar zijn zo voorbij denk ik. Als we al niet aan 15 zitten :)

ff douchen en dan proper in bed naast mijn ventje.  Slaapwel
t.