Ik keek vannacht op de klok om 4:44. Ik herinner me dat ik dat grappig vond, maar heb sinds wel nog enkel liggen woelen. Vanmorgen opstaan ging nog redelijk, alles stond klaar en had voldoende tijd voorzien om op tijd op bureau te raken. Toch wel wat stress en het bezoek aan het toilet liep wat uit ... niet te overhaast, toch vijf minuten te laat op mijn afspraak.
Goed begin ... mhh. Het stagegesprek liep vlot, de invulling was snel gesmeed en ik liet de stageaire te kennen dat ze niet haar uren moest blijven slijten als ze daar geen zin in had. Een subtiele manier om te zeggen dat ik eigenlijk geen zin had om dingen te verzinnen om haar bezig te houden.
Omdat ik zondag mijn mails al had gedaan kon ik tijd maken om te reageren op opgehouden vragen van collega's die ze tijdens mijn verlof niet hadden bijgehouden.
Zo kwam er letterlijk eentje binnen via de mail : ik had graag jou expertise ...
Rond 11u werd ik ontvangen door de boekhoudster. "Of ik het zag zitten om coördinator te worden ..." Ik voelde mijn zenuwen uit elkaar spatten, zoekend naar een nieuwe plek, overal naar toe maar niet waar ze eerst zaten, kris kras door elkaar. Ik bekeek mijn hand waar ooit een bobbel had gezeten die opkwam tijdens een zenuwslopende teamvergadering zo'n dikke 2 jaar terug en daar minstens een jaar is blijven zitten. Gelukkig geen bobbel op dit moment. Tabak ? thuisgelaten in een poging om terug af te kicken van de vele sjaggies in het verlof.
Gered door een telefoontje ging ik terug naar mijn bureau en kon ik gelukkig even ventileren tegen M. tnx ...
Na het eten was ik moe, het gevoel dat begin dit jaar het werk domineerde. Rond 13u, 14u was ik altijd al op. Ik had nog een relaxte afspraak buitenshuis om 14u vandaag, dus ik kon rustig ontsnappend ontspannen. Inmiddels heb ik het wat laten bezinken. "Als den baas er achterstaat zou ik het een kans geven en er eens eerst goed over na denken".
Ja lap, mail in mijn mailbox vanavond ... den baas ... of we eens kunnen spreken ...
'k Heb het aan mijne knikker vrees ik ... ook er nog eens bovenop ... pffff ... nu ? Er nog eens bij ? Wat moet ik dan afketsen ?
Ik bedacht daarstraks nog wel even dat het misschien een goeie promo-kans is om binnen enkele jaren met de titel van coördinator op zoek te gaan naar ander werk ... Niet slecht voor de CV natuurlijk.
Financiëel ... ik had geluk met de energiefaktuur, maar het weegt niet op tegen de autoverzekering die net is binnengekomen. Ik snap er niets van, ik geef niet overdreven veel uit (op de kapper en platenverwendag van enkele weken terug na) en toch trek ik het niet. Er staan nog wat openstaande saldo's open die niet dringend zijn, maar ik heb echt geen overschot. Zou ik opslag durven vragen ? Denk ik wel, maar dan moet het werk meer prioriteit krijgen dan het nu krijgt ... en dat is geen evidente keuze : Het lijkt een beetje op Kids of Carrière ... Doe ik mijn werk nog graag ? yep. Werk ik graag rechtsstreeks voor mijn baas ? nope. Sta ik nog achter de doelstellingen van de organisatie ? yep. Kan ik werken met een efficiënt team ? nope, enz ...
En hoe gaat het met de liefde ? Goed hoor :) Geen tijd voor emoties, wel voor fijne gedachten. Ik had vanavond quality time met K. aangezien R. ziek van school werd gehaald door de mama. Dat scheelt toch wel een pak verzorging en aandacht. Het was relaxed. Ik ben door de juwelendoos gegaan en draag mijn favoriete ring en een blauwe knikker aan mijn nek ... Het oorbelletje moet nog even wachten tot ik mijn carriere-beslissing heb gemaakt :) Of misschien moet ik het juist wel aandoen op de "ontmoeting met den baas", kwestie van ze iets te geven dat ik moet opgeven :)
Morgen lange dag ... ben benieuwd ... treinen naar Bxl, 's avonds kids ... druk druk ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten