van zen naar eb en vloed

Bericht aan de lezer (na het schrijven van deze blog) : i'm ok

Afgelopen nacht passeerde minder geslaagd dan de eerste.  Gedachten bleven rondgaan en als ik dan toch eens in een droom belandde, raakte ik nooit echt ver. Ik herninner me het ook niet meer waarover het ging.  De zes soorten liefde uit "De Wonderbox" hielden me nog bezig en ik verzon strategieën hoe ik de wereld kon veranderen vanuit dit inzicht. Ik ging ook slapen met de vraag hoe ik vanuit dit inzicht een handleiding kon gieten om tegen iedereen waar ik wat voor voel te kunnen roepen : "Menslief, ik zie je graag ..." En dat voelen kan dus heel verschillend zijn, met verschillende verwachtingspatronen, of zelfs geen verwachtingen.

Ik testte de handleiding gisteren nog uit - iets minder geslaagd misschien - op mijn eerste lief.  Ik stuurde haar een mail, verklaarde mezelf zot, maar het had ook iets opluchtend.  Ik heb nog geen reactie gehad, ik neem me voor om er ook maar niet op te wachten. Als dit een soort ideaal is, dan staat het merendeel van de bevolking er nog heel ver van af, onwetend, vastgeroest in "de mythe van de romantische liefde".  Dat is het volgende hoofdstuk van het boek waar ik me straks of morgen verder in ga verdiepen.

Vanmorgen opgestaan zonder stress, maar er was iets niet lekker.  Ik voelde een bui hangen en ondanks wat humor en gelach aan de ontbijttafel had ik het eigenlijk al voorspeld.  Na de exit van S. naar het werk, maakte ik me klaar voor bad.  "PostRock" afspeellijst in de buurt, niet te hard, ik ken de buren niet.

In het bad passeert Sigur Ros, en ik weet niet of het de drugs (psychose) vanop Werchter waren of iets anders, maar ik ging heel plots heel diep.  Ik liet het gebeuren en hield het niet tegen : op een halve minuut van relax naar "ik wil dood", wetende dat het maar gedachten zijn en ik mezelf toch niet van kant zou maken. Het leek een gevaarlijke omgeving, geen verantwoordelijkheden, niemand in de buurt, een heet bad ... maar dit kon ik natuurlijk niet maken in S. haar huis ... Stom want ik had geen reden nodig om me uit deze eb te halen, ik wist dat het maar gedachten waren.

Afgaande op de muziek werd ik na een minuut of 3 flitsende gedachten en huilen terug rustig en kwam de verlichtende humor doorschemeren.

Eens het bad haalde ik diep adem, ontspande net iets te hard en kwam op de aarde omdat ik mijn sluitspier snel terug moest aanspannen, ik kon alweer lachen ...

Eb en Vloed ... van de slappe lach omwille van de fietser naar een onderonsje met de duivel.  "Ach man, wa komt ge doen" dacht ik, "ik heb zoveel liefde hier klaar staan dat gij er zelfs van gaat smelten ... bol af ..."

Het is goed, ik laat het gebeuren ... verlof, therapie, tot rust komen, opladen en ontladen.  Nog een dag of twee, drie en dan weer naar huis.  Ook fijn mijn huis, maar wel vol verantwoordlijkheden.  Ik heb niet lang nagedacht van waar de duistere gedachten kwamen.  "ik wil kunnen spelen maar ik mag niet, ... ik wil kunnen zijn, ..." tot zover kwam ik, en daarmee was ik tevreden.

12u22

S. is terug.  Die gaat achterover vallen van de warmte.  Huis proper ? check ? Proper genoeg.

16u16
S. heeft bezoek.  Net wat piano gespeeld en na een nummer of vijf ook even de longen uit het lijf gezongen.  Slow Song van JJ. ik kan er nog net aan, of net niet ... ik hou niet van mijn stem zo hoog, maar even voluit gaan doet wel goed.  Music heals ... het is de rode draad door mijn leven en zeker deze dagen.  Blij met de laptop vol muziek, bewust speellijstjes kiezen om de mood te zetten.
Zo meteen wat eten maken, tis mijn beurt : brocoli stoemp ... ben eens benieuwd in een vreemde keuken.  't Gaat lukken, heb er vertrouwen in.
Daarstraks nog even kunnen vertellen over de voormiddag ... ik zat dicht bij de waarheid : grenzen die door anderen (of maatschappelijk) worden opgelegd, da's het struikelpunt. Nu nog even terug naar de muziek. Tot straks

21u41
Ik ben moe, de champagne bekomt me niet. Mijn hoofd vooral kan er niet mee om. Voor de rest is het uiterst zen. Alsof ik onder de sterrenhemel lig van vroeger in de studio. Steamless passeert af en toe in de playlist. Het is bijzonder aangenaam. DM nu, Enjoy the silence ... out of the blue ... dag lieverd, fijn dat je er bent.
S. en ik liggen languit in de zetel, tablet naast tablet.
Ik heb nog een thee staan, seffens inderdaad beetje frisse lucht happen, en dan naar bed. Morgen hopelijk beetje zon, dan word ik wel naar buiten gezogen.
De kids haal ik maandag van school, tijd genoeg dus om me klaar te stomen voor twee drukke werkweken.

Nu nog even chillen. Tot morgen x

22u52
Net even buiten gaan staan, prachtige sterrenhemel en volle maan ... eb en vloed ... that explains ...
Go with the flow kan dan ook heel krachtig zijn. Morgen een nieuwe tocht ... nergens heen ... omdat het mag ...