donderdag 20 februari 2014

dobberen

De mentale reis van vorige week werpt toch een beetje zijn vruchten af.  Ik dwing mezelf om te rusten, hoewel niet altijd even simpel maar ik kon de werkweek redelijk beperkt houden en genieten van de kids hun aanwezigheid.  Het werk was ook prettig en afwisselend en ik had het gevoel dat ik de juiste beslissingen nam.  Morgen afspraak met de baas over "coördinatie".  Als ik naar mezelf luister wil ik niet, heb geen zin om met dit team dat ik zelf niet heb samengesteld en ook niet efficiënt loopt aan de slag te gaan als coördinator.  Ik zal me mateloos frustreren en op zoek willen gaan naar gemotiveerde mensen.  Ik heb immers geen fut op dit moment om het proberen te redden met schouderklopjes en motivatietechnieken om de ploeg optimaal te laten functioneren, zonder dat er snel zichtbaar resultaat zal zijn.  Voorts is er vanaf nu ook niemand boven of naast mij die mij eens een schouderklopje zal geven, integendeel, ik zal altijd op mijn hoede moeten zijn hoe ik de dingen speel.  Daarvoor ben ik slim genoeg, maar het zal me nog meer uitputten.

De strategie van het gesprek van morgen is de keuze tussen "carrière" of "kids". Dat is zowat het enige waar ze begrip voor heeft denk ik, stel dat ze me wil overtuigen.  Er zijn verschillende zaken waar ik het niet over kan hebben (ineffeciëntie van bepaalde mensen op dit moment, mijn relatie met haar (the chief), en de breuk in het vertrouwen die ze 2 jaar geleden heeft aangericht.  De stress rond het gesprek is echter verdwenen. Ik voel me gesterkt omdat ze me nodig zal hebben, en indien niet zie ik het als een opportuniteit om iets nieuws te starten ...

De afspraak met de psy ligt vast, volgende week vrijdag.  Ik bereid me af en toe wat voor in mijn hoofd, niet te veel.  In het slechtste geval kan ik terug grijpen naar één van de vorige blogs om de essentie proberen te vatten.  
"Dag Mijnheer, wat hebt u te vertellen ?" 
"euh, hoeveel tijd hebt u ? een uurtje ?  Forget it :)  Lees mijn blog :p"  
Hehe, just kidding. Ik verwacht me aan een redelijk aantal sessies om het complete plaatje rond te hebben, maar misschien heb ik nu te weinig vertrouwen in het gegeven.
Intussen is "go with the flow" weer een beetje aan de gang. Ik laat me zelf af en toe weer wat gaan en dobber tussen beetje happy en beetje unhappy.  Ik heb er wel minder over nagedacht en meer rust voor mezelf genomen af en toe.  Dat was nodig, want woensdag had ik een bijna "flip-momentje". R. was gevallen in de speeltuin (ferme blauwe plek en schaafwonde op het scheenbeen) en K. reageerde jaloers ipv empathisch terwijl ze er al een waarschuwing voor had gekregen. Mijn planning lag overhoop en dat allemaal bijeen was bijna een druppel teveel. Vanaf dan deden ze beiden wel hun best en hebben we alles 's avonds nog uitgepraat.  Vandaag was een goeie dag ...

Ik spreek het woord depressie uit zonder te weten wat dat inhoud, maar ik vind het abnormaal dat ik de laatste maanden rond 13-14u echt een dip heb.  Compleet uitgeput, ogen vallen dicht, concentratievermogen weg, leeg ... na een uurtje is het dan wel weer ok, en dan lijkt de avond ook normaal te verlopen. niet perse om 20u al kapot ofzo.  Op tijd in bed is dan goed genoeg. Vreemd.  Dit fenomeen is nu zo'n twee maand regelmatig aan de gang met ups and downs.  Vorige week bij S. (verlof) had ik dit niet, althans niet bewust.

Ik geniet van de kids deze week. K. werkt hard (moet achterstand frans inhalen), hier werken de motivatietechnieken zeer zeker wel. R. zit in een mentale ontwikkelingsfase (minder eten, beetje onhandiger, maar mondig, leergierig en fantasierijk). De boekjes van de bilbiotheek zijn super leuk.  Wat ik weer vreemd vind is hoe ik als aspie zoveel gevoel in het voorlezen kan steken, inlevingsvermogen in de figuren (vaak maar niet altijd fictieve personages of diertjes) uit de boekjes.  Alleen de boekjes van Tiny en Poeffie vond ik moeilijk voorlezen omdat ik uit de tekst niet snel kan opmaken wie wat zegt.   Enfin, voorlezen is fijn, we spenderen er een half uur aan voor het slapen ... dat is best veel, maar super quality-time en intussen een mooi ritueel waar hij niet graag van afwijkt.

Volgende week druk druk, ik zie wel of ik blog.  Geen nieuws, goed nieuws :)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten