Vandaag was ik een beetje numb. De dag begon goed, iedereen was 15 minuten vroeger wakker dan de klok en dat maakte de ochtend ook wel relaxed. Op het werk was het een zware vergadering in de voormiddag, ik voelde nog maar eens de drang om te veranderen van job. Tijdens de lunch sprak ik mijn zorgen uit dat het allemaal wat veel was de laatste dagen en dat ik er misschien wel eens even tussenuit zou willen. Er kwam vanuit diverse hoeken aanbod om wat werk over te nemen zodat ik zo snel mogelijk even verlof kon nemen ... dat beter dan nog doordoen en dan voor lange tijd afwezig te moeten zijn.
Zomaar verlof nemen is geen verlof, dus heb ik daarstraks wat rondgekeken naar een kamertje in de ardennen, of zelfs Berlijn. Ik zou volgende week eigenlijk al kunnen (dinsdag tot vrijdag ofzo), of de krokusvakantie. Of ik vraag aan C. of ik bij haar terecht kan in Brussel en dan alle communicatie met de wereld verbreken. Lijkt me ook nog een goeie maar eerder spannende optie :)
Anyway, ook nog wat gesurfd naar psychologen met specialisatie in Aspergersyndroom. Niet zo meteen iets teruggevonden. Ik denk dat ik daarvoor beter kan aankloppen bij de VVA ofzo. Ik wou dan iets ontspannend doen, maar niets was echt bevredigend. Dan maar een opname van Duyster en dat werkte wel. Het is inmiddels al 10u. Beestje is al heel de dag moe maar sneller ontspannen dan de vorige dagen. Morgen en vrijdag nog werken, zaterdag repetitie DoA, vanaf zondag zou het zomaar kunnen dat ik dan een week verdwijn (behalve voor een select groepje mensen). Ik weet het nog niet hoor, maar het idee is aanlokkelijk en misschien komt er een dezer wel iets op mijn weg.
Ik denk dat wat meer rekening houden met Asperger wel een goeie zet is, de steun van de collega's om even te mogen ontsnappen voelt ook heel prettig aan. Nu nog iemand om de overschot aan liefde aan kwijt te raken :) K. heeft het moeilijk deze week, ze is enorm prikkelbaar en voelt zich behoorlijk waardeloos. Nochthans doet ze heel hard haar best, maar voelt ze zich niet ge-apprecieerd. Ik had vanavond gelukkig ook een overdosis begrip en heb haar zo goed mogelijk getroost. Ik zei dat het de hormonen zouden kunnen zijn, maar dat het ook best wel kon zijn dat ze door mijn vibes werd beïnvloed (als ze ook wat heeft overgeërfd van haar ma bv.) Ze ging slapen met de woorden "morgen is het beter" :) Dutske. Kleine meisjes worden groot. Kleine jongens ook, die stootte zachtjes zijn hoofd tegen het plafond bij het instappen van het bed ... rechtopstaan gaat dus niet meer :)
En ik ga toch ook slapen met een glimlach denk ik ...
slaaplekker
Geen opmerkingen:
Een reactie posten