Een dag met veel vanalles

Het werd een zondag én werkdag, een speel- én focusdag, de laatste dag van de week die tradioneel eindigt met Duyster, de eerste dag dat ik terug met het "werk" bezig was.  Ik zat vaak binnen, maar ging ook even naar buiten in het zonnetje.  Ik was vooral alleen, maar had toch voldoende contact op het internet met W. S. en heel eventjes M.

Het lijstje in mijn hoofd met ToDo's werd proper binnen de tijd afgewerkt.  10 minuten geleden stond ik nog af te wassen en bedacht ik dat bloggen niet hoeft als ik daar geen zin in heb.  De laatste blog was positief, en dat is dan wat de lezers bijblijft toch?  Ik heb in die zin daar vandaag niets aan toe te voegen.  Ik heb het gevoel zonder probleem weten vasthouden en ik denk zelfs weten te verstevigen.  Klaar voor twee drukke weken, te beginnen met een kidsweek vanaf morgen.  Ben in bad geweest vlak na het avondeten, klaar om gewoon in bed te wippen als ik dat graag wil.

Ik heb me toegevoegd op Twoo ... een "datingsite" waar S. zich ook op beweegt. Eén van de eerste stapjes richting spelen.  Er zijn een aantal dingen die me storen, vooral het hokjesdenken van de editors en de makers, maar ik zie nog wel waar het toe leidt.  Wat zoek ik daar ? ... Spelen ... :)  Meer niet, ik wil er alleen maar spelen ... en misschien ooit knuffelen ... Wie weet geeft het op termijn een antwoord op de eenzaamheid ... ten eerste betwijfel ik dat ik daar de oplossing ga vinden, ten tweede wil ik de eerste jaren geen vrouwmens permanent in mijn appartement ... dus een relatie in de traditionele zin gaat sowieso niet door ...

Anyway, het is geen hoofdactiviteit.  Ik ben nog steeds het middelpunt van mijn gedachten.  Ik hou me bezig met wat ik tegen de psy ga zeggen, hoe ik mijn vele vrienden en vriendinnen een veilige plaats kan geven in mijn veel te groot hart, hoe ik de week ga doorgeraken zonder afspraken te moeten annuleren, hoe ik voldoende tijd voor mezelf ga nemen en aan mijn 8 uur slaap ga geraken, enz ...

In bad vandaag bedacht ik een nieuwe blog te starten, of misschien wel een wiki, of een prezi, of nog iets anders ... een handleiding voor mezelf dat steeds aangroeit met nieuwe inzichten, misschien ook oudere inzichten overschrijft, leren uit het verleden dat ik toch altijd steeds maar lijk te vergeten.  Als er één handleiding bestaat in overzichtelijke hoofdstukken, dan kan ik daar toch altijd naar teruggrijpen ?  Gek idee, maar nog ineens niet zo gek voor mij eigenlijk.  Vraag is of dat dan online moet staan zodat anderen ook ineens mijn handleiding hebben :)  beetje teveel van 't goeie lijkt me dat.  't Zou goed zijn moest ik daar niet met anonimiteiten en afkortingen kunnen werken, anders vergeet ik die dan wel weer en weet ik niet meer over wie of wat het ging :)

Nog een ideetje was om ergens een keer een heeeeele grooooote knuffel in mijn bed te leggen. Poeffie is er nog steeds maar is wel heel erg petieterig om eens deftig te knuffelen. Ik heb geen idee waar Bobo van destijds is, ook niet supergroot, maar hij was toch al zo'n 80cm denk ik.  Een knuffelzak kan ook natuurlijk, ik geef het dan wel een naam :) En nee, M. mocht je zoiets hebben liggen, van jou wil ik hem niet :p no offense ... 

De strategie met M. in mijn hoofd werkt goed. Ik geef mezelf geen kans om "verliefdheid" te laten overslaan naar gemis, net zoals dat eigenlijk altijd wel goed ging met C. en A. en nog anderen waar ik vrij snel een "nee" op kreeg, en daar meteen goed mee wist om te gaan. Ik moest voor het werk vandaag door een reeks foto's en daar kwam ik ze meermaals tegen. Een blij gevoel flakkert dan op, geen gemis of verlangen.  Ik heb met hen natuurlijk nooit echt "iets" gehad, maar toch ... het had meer kunnen zijn zeker met C. daar heb ik steeds nog wel dat ietsie pietsie verlangen, al is het maar af en toe wat Ludus, omdat de nee geen volslagen duidelijke nee was ... of misschien toch, maar niet in mijn hoofd.

Eigenlijk heb ik van M. wel een duidelijke nee, ook al speelde ze de bal graag gewoon in mijn kamp zodat het mijn beslissing werd :). Geen goeie strategie want op mijn eigen beslissingen kom ik al wel eens terug.  Die van een ander respecteer ik makkelijker. Anyway, deze keer hebben we het samen beslist denk ik ... zo ergens vlak na DM. ... mmh ... ik weet het niet, tis niet belangrijk, wel duidelijk :)
Eigenlijk had ik die "nee" ook in 2010 al - in het rommelen op de harde schijf vond ik ook nog teksten van haar terug ... een resolute keuze voor haar relatie met Mr.P  Het siert haar vind ik.  Bij mij is het niet gelukt (de relatie met B.) ... ik heb ook nooit de kans gekregen om er een derde (professionele) persoon bij te mogen betrekken, hoewel ik dat wel enkele keren had voorgesteld.  Maar ik dwaal weer af ...

M. is nog steeds flink aanwezig, een warm gevoel vervuld me dan, het gevoel dat ik wilde koesteren, ontspannend, heel graag zien omwille van haar zijn, en dat is iets wat ik wel heb ... helemaal zelfs, zonder grenzen.  Het zou kunnen dat ik het niet uitgelegd krijg waar het verschil ligt, maar het is wel degelijk iets anders ... ludus vrs philia ofzo.

Na de week bij S. vroeg ik me vandaag ook nog af of Aristoteles er niet eentje vergeten is ?  Een zevende liefde, wellicht toegevoegd door een andere grote filosoof wat later in de tijd : de liefde van nabestaanden voor hun dierbaren ... Ik vraag me af of de ene soort (bv. philia, pragma of agape) dan niet overgaat in een nieuwe vorm. Niet dat ik er zelf mee word geconfronteerd, ik vroeg het me gewoon af.

Het nieuws van tien uur komt eraan. Ik denk dat ik maar eens vroeg afsluit en me verplaats naar bed, met of zonder The Wonderbox, dat weet ik nog niet.  Er is geen beweging op Twoo, en DoA krijgt alle aandacht op FB, terecht, maar het leidt me af ... Duyster is weer prachtig, genieten, ...

Slaapwel

t.