de week bijna door

En toen was het donderdagavond.  De week waar ik niet zo meteen naar uit keek is er bijna door.  Tot de helft ging het behoorlijk, en vandaag vloog de dag voorbij.  Ik heb twee minder belangrijke afspraken gecancelled deze week en met enkele nachtjes van 7u ipv 8 heb ik mezelf nog behoorlijk goed gesoigneerd.  Vooral vandaag vond ik vruchtbaar. Enkel naar de winkel gaan heb ik uitgesteld.  De hoop om de kids enkele dagen te ontvangen werd vandaag weggenomen, maar de wetendheid wanneer en tot wanneer ze dan exact komen en gaan, brengt rust.

Morgen eerst naar Brussel voor een ok vergadering denk ik.  Eerst nog wat huiswerk maken op de trein, een vroege trein.  Daarna op de middag terug naar Berchem om dan niet veel later naar de psy te gaan.  Ik ging me nog voorbereiden, maar dan toch weer niet.  Ik zal morgen (als ik daar zin in heb) de blog nog eens lezen waar ik zowat vragen had opgesomd.  De enige die er eigenlijk op dit moment nog overschiet is "Asperger". Ik zal terloops "depri" en "eenzaam" wel vertellen en misschien ook wel "trigger", maar op dit moment lijkt het minder relevant.  Misschien hebben de afgelopen zonnige dagen een invloed gehad op het depri gevoel. Af en toe mailen, sms'en, en facebooken met M. helpt tegen de eenzaamheid. En de trigger heb ik misschien dan toch wel goed weten te verwerken of verplaatsen gedurende m'n verblijf in het Gentse bij S.

Het kan allemaal uiteraard terugkomen, maar op dit moment heb ik zelfs niet het gevoel dat ik allert moet zijn.

Gisterenavond had ik Indigo Girls keihard opstaan, en die nummers durven ook al wel eens triggeren ... maar de depri nummers schonk ik minder zwarte aandacht en met de meest gekende nummers zong ik haast therapeutisch de longen uit mijn lijf ... geen huilbuien.  Ook niet die over zelfmoordpogingen (om aandacht te trekken) ... prachtig nummer nochthans.

Eentje die tekstueel mijn aandacht trok (en vroeger eigenlijk niet zo) was de single uit de CD : Closer to Fine

I'm trying to tell you something about my life

Maybe give me insight between black and white

The best thing you've ever done for me

Is to help me take my life less seriously, it's only life after all

Well darkness has a hunger that's insatiable

And lightness has a call that's hard to hear

I wrap my fear around me like a blanket

I sailed my ship of safety till I sank it, I'm crawling on your shore. 

I went to the doctor, I went to the mountains

I looked to the children, I drank from the fountain

There's more than one answer to these questions

Pointing me in crooked line

The less I seek my source for some definitive

The closer I am to fine. 

I went to see the doctor of philosophy

With a poster of Rasputin and a beard down to his knee

He never did marry or see a B-grade movie

He graded my performance, he said he could see through me

I spent four years prostrate to the higher mind, got my paper

And I was free. 

I went to the doctor, I went to the mountains

I looked to the children, I drank from the fountain

There's more than one answer to these questions

Pointing me in crooked line

The less I seek my source for some definitive

The closer I am to fine. 

I stopped by the bar at 3 a.m.

To seek solace in a bottle or possibly a friend

I woke up with a headache like my head against a board

Twice as cloudy as I'd been the night before

I went in seeking clarity. 

I went to the doctor, I went to the mountains

I looked to the children, I drank from the fountain

We go to the bible, we go through the workout

We read up on revival and we stand up for the lookout

There's more than one answer to these questions

Pointing me in a crooked line

The less I seek my source for some definitive

The closer I am to fine

En met deze ga ik ook maar eens naar bed ... Slaapwel