zondag 9 februari 2014

Er even tussenuit

Het komt dichterbij ... "ik ben jaloers" schreef M. En dat snap ik.  
Het is gek dat nu het dichterbij komt, het als "niet-nodig" aanvoelt, terwijl de noodkreet nog niet eens zo lang geleden was.  Ik weet dat ik het moet doen, het lukt, het is zo gepland, er is "draagvlak" en ik ben meer dan welkom bij S.
Er zijn nog enkele dingen die ik wil doen voor ik vertrek, om het helemaal los te laten.
- overdracht op het werk - doe ik morgen.  Nog één dagje werken tot 15u ofzo
- Dossiers lezen voor een commissie waarvoor ik me heb ge-engageerd.  Het is één van de vele extra dingen die het misschien wat teveel hebben gemaakt, maar ik geef niet graag een engagement op.  Deze duurt tot eind april ...
- Morgen repetitie bij R. die heb ik net voorbereid en zal dus prettig zijn.
- lijstje maken wat ik allemaal wil meenemen en inpakken.  Ik ga veel meenemen, alles waar ik plezier in ga vinden, alles waar ik mezelf mee kan zijn, een hele camionette vol. De eerste dag ginder zal ik ook naar de supermarkt gaan om in te kopen wat ik bij S. niet kan vinden.
- Dan heb ik dinsdag nog om te doen wat ik wil, inpakken dus en in de late middag vertrekken.

Ik weet nog steeds niet wat ik daar ga doen.  Er even tussenuit, dat wel, maar met welk doel ? 
- ontspannen ? kan zeker geen kwaad, maar doe'k da niet beter thuis in mijn vertrouwde omgeving ?
- bewustwording ? kan, maar weet niet of S. daar de juiste luisterpaal voor is.
- vluchten ? hoeft niet denk ik, van wie ? van wat ? van mezelf ?  niet nodig ...
- mezelf zijn ? Dat is iets waar ik mee wil spelen.  Ik nam me voor om eens te proberen volledig asperger te zijn, misschien zelfs in een rolletje te spelen.  Veel lijstjes maken, veel prikkelloze momenten opzoeken, mezelf verzorgen, terug routines op te nemen, enz ... Om dan na 3 of 4 dagen te evalueren en te kijken hoe ik me voel.

Het viel me op dat ik vroeger veel meer vasthield aan rituelen en het opzoeken van mijn eigen plekje (bed met muziek of blog). Ik rekende steevast uit hoe laat ik moest gaan slapen om aan 8u slaap te komen, ik mediteerde om snel in slaap te raken, ging vroeger naar huis, enz ... 
Na de diagnose ben ik die dingen gaan vergeten, of er bewust tegen ingegaan omdat het maar asperger was en ik sterk en slim genoeg was om het te overbruggen. Ik heb inmiddels bijna een afspraak met een psycholoog, en ik hoop dat hij of zij me kan helpen met het uitzoeken van wat Asperger met me doet of niet doet, of misschien is het er zelfs niet, enz ... Ik zou hier de komende dagen graag zelf al wijs uitraken, maar dat lukt me niet in mijn eentje denk ik. Anyway, zo'n rollenspel lijkt me wel iets, voor zover S. er niet zot van wordt.

- de eenzaamheid tegengaan ? hoewel S. me verzekerde dat ze er niet vaak zal zijn, is dat toch ook iets waar ik naar uitkijk.  Ik was ook vergeten hoe fijn het was om ontspannende massages te geven, iets wat ik al heel vroeg en heel veel heb gedaan en waar ik toch altijd complimentjes over kreeg.  Dat moet dus zeker op het programma staan. Ik heb me nooit fysisch aangetrokken gevoeld tot S. dus mezelf kennende kan het sowieso niet tot iets meer dan een relaxe massage leiden.  Perfect :)

Duyster op de achtergrond gaat als een sneltrein.  Het uur is weeral bijna om.  Gelukkig is er nog een uurtje.  Misschien beluister ik dat beter van in bed ... kwestie van 8 uur slaap te hebben :)

Het waren twee goeie dagen.  M. heeft (terug) een vast plaatsje in mijn hart veroverd wat speels en fijn is. Beetje gemis, maar dat is meer een universeel gevoel (bv. ook als de kids naar hun andere huis gaan), beetje niet volledig beantwoorde verliefdheid, maar dat overkomt me wel vaker (i don't know where to start just to get into her world), maar vooral heel fijne en warme gedachten waar ik bijna de klok rond van kan genieten. Ik heb geen verwachtingen meer, maar ik weet wel dat ik dit gevoel wil blijven koesteren. "Love is just there ..."  En hoe meer liefde er blijft vloeien, hoe sneller ik iemand zal tegenkomen die misschien ook het fysische gemis eens terug kan invullen ... Dat zou fijn zijn :)

- muziek maken ? De piano gaat mee, de laatste twee dagen stonden helemaal in het teken van muziek en repetities, hardop zingen,  radio wat vaker uit en bewust muziek kiezen. Ik speel met het idee om iets creatiefs te doen rond de zes soorten liefde.  Wie weet ... ik zie wel wat er gebeurt deze week ...

Tot ... ?
ten laatste zondag 16 feb voor een nieuwe Duyster editie thuis, misschien wel wat sneller als de kids opvang nodig hebben ...



Geen opmerkingen:

Een reactie posten