het antwoord

16u26 : Het antwoord op de vraag : "wat doe ik hier ?" kreeg vandaag vorm : ik ben op verlof ... Achteraf bekeken was het gevoel van gisteren niet echt "numb", maar eerder zen.  Ik had het alleen niet door (waarschijnlijk ook al wel heel lang geleden).

Vanmorgen wakker door ? het daglicht ? S. op de trap ? Ik heb vele goede korte slaapjes gehad. Gerust in elk geval. Niet op de klok gekeken.  Om 8u30 kwam S. me halen.  Meer dan 8u in bed dus.

Samen aan de ontbijttafel. Ik met mijn eigen cornflakes en zelfs lepel. Later vandaag ook nog mijn voorkeurmelk gekocht want die was ik vergeten. Zij bereidt de werkdag voor, ik bereid mijn dag voor.  Naar Gent City, de bus ? de wagen ? Met de wagen tot aan de rand en dan verder met het fietsje, perfect.  Handig zo'n fiets in de kofferbak :p)

Ik ben met niets vertrokken, enkel de gsm, portefeuille, twee sleutels en wat benodigheden om een sjaggie te maken.  Niets is niet overdreven, want normaal gezien ga ik op stap met mijn rugzak vol met spulletjes mocht er ik iets nodig hebben, een vrouwenhandtas als het ware.  Geen gps, tablet, muntjes, tandenstokers, pincet, lippenvet, ...

Taak 1 : zoek een KBC en check hoeveel geld je op de rekening hebt. Resultaat : 80€ voor de rest van de maand.  Dat veegde meteen al enkele opties van tafel, niet gaan shoppen dus, geen zoektocht naar onderbroeken, fiestpomp of andere dingen die ik in het kort wel eens nodig zou kunnen hebben.

Taak 2 : zoek een rustig plekje.  Dat was niet simpel, ik wou mensen kijken dus het toeristische centrum leek me opportuun, maar Gent is één grote bouwwerf, met vooral het geluid dat bij bouwen hoort. Machines, graafwerken, slijpschijven, ... Terecht gekomen op de Korenmarkt mocht ik even terugdenken aan het hoogtepunt van De Lage Landen, live op de Gentse Feesten.  Daar stond ik ooit eens op het podium voor minstens 1000 man te entertainen.  Op de Korenmarkt was men niet aan het bouwen en ik vond een fijne bank in het zonnetje.  Inmiddels had ik tabak gekocht en was het setje compleet.  Doen waar ik zin in heb flitst er door mijn hoofd, dus ik steek een sigaretje op. nog voor de middag. Ik voel me 1% schuldig, te verwaarlozen dus.  Ik sms wat met M. en maak me klaar om terug naar huis te gaan.  De fiets had ik achtergelaten aan de Fnac. Dat zou ik wel terugvinden bedacht ik.

Taak 3 : even opwarmen in de Fnac.  De multimedia-afdeling liet ik liggen, en een echte CD-afdeling bleek er niet te zijn.  Ik denk dat ik toch een uur in de boekenafdeling heb vertoefd, op zoek naar een specifiek stripboek, een (keltische) traditie-kalender en misschien iets over de zes liefdes.  Ik ben zowat overal blijven stilstaan behalve bij de fictie en romans, en ook niet bij het schapje "Autisme/Asperger".  Even overwogen om aan de infobalie te vragen achter een boek over tradities, maar dan toch maar niet.  Ik zocht iets zeer specifiek zonder te weten of het wel bestaat en de kans was dan ook zeer klein dat de man me iets kon laten zien.

Taak 4 : plassen ... Toch maar een koffie gaan drinken ergens en naar het toilet?  Ik begeef me naar de uitgang in de Fnac en bots toch nog op een boek : De wonderbox van Roman Krznaric, een in Engeland vertoevende "levenskunstfilosoof".  Een klein hoofdstuk geweid aan de zes liefdes ... check ... meenemen.  Visa dan maar.
Even wat draaien bij de uitgang, pisblaas ... mmh... fiets meepakken en terug naar de Korenmarkt. Het Dambert, toch enigzinds vertrouwd van toen ik bijna drie maand in Gent verbleef (1983?)
Eerst toilet, dan soep, inleiding van het boek lezen, koffie ? nope, geld op, zon weg. Fiets op en naar "huis".

Taak 5 : even thuiskomen, afwas van het ontbijt (te verwaarlozen), verwarming aan, muziek aan.  Oh ja, ik ging nog naar de winkel.  Op zoek naar een supermarkt (met de wagen) verloren gereden, geen gps bij, terug herkenningspunten ontdekt. Hier heb ik vorig jaar gewerkt, daar is dus een Carrefour.  Check, de weg terug vlot gevonden. S. was inmiddels ook thuis ... had geen briefje gelegd, dus die vond een bewoond huis zonder T. :)  Moet voor haar ook even wennen zijn, maar ik voel me niet teveel.

Ik had al besloten om vanavond thuis te blijven.  S. moet naar Leuven, in gezelschap.  Anders had ik wel meegegaan misschien, maar dan eerder voor haar dan voor mezelf. Het feit dat ze niet alleen moet rijden samen met het boek zijn redenen genoeg om hier te blijven.  Morgen ook niet weg denk ik.  Vrijdag misschien wat natuur opzoeken.

16u46
Ik hou me niet in. Af en toe vraag ik aan S. wat dingen over autisme (zij is Gon-begeleidster).  Ik heb ineens ook een duidelijke vraag voor de therapeut (die begin deze week ging bellen, strafpunten, we zijn woensdag bijna voorbij) : Heb ik nu wel of geen Asperger ? Langs de ene kant wil ik mijn expertise delen (bv. als vrijwilliger bij het VVA), langs de andere kant zou ik me een geweldige verrader voelen mocht blijken dat ik geen Asperger heb. Het is een continue worsteling : het andere verlengde is die van vorige week : verzorg ik me wel voldoende, moet ik bv. niet wat meer rustmomenten inlassen omdat ik dat nu eenmaal gewoon nodig heb.  Deze week is in elk geval zo'n extreem rustmoment.  Ik voel me vrij, ben op vakantie, en hou me bijna met niets anders bezig dan : ik doe maar wat, het maakt niet.

Op de terugweg van de supermarkt had ik een geweldige slappe lach in de auto. De flow verplaatst zich weer terug wat naar het middelpunt. Hoewel de lach spontaan ontstond (trigger was een oude man op een koersfiets in volledig ornaat, maar zijn hoofd ging op en neer als één van die hondjes op de hoedenplank), heb ik nog even geforceerd verder gelachen, als een soort lachmeditatie ... even de emoties eruitlaten.

Het wordt donker buiten (overtrokken), klaarmaken voor het avondeten, eens kijken of ik kan helpen.  Tot straks misschien.
t.

18u58
S. is de deur uit. Naar Leuven, met dit weer, beetje tegen haar zin omdat ze (emotioneel en fysisch) moe is.  Maar samen met haar metgezel zullen ze wel voorzichtig zijn.
Ik heb daarstraks mijn mond niet gehouden, ik hou me niet in om vragen te stellen wat ze doorgaat en meemaakt.  Praten is therapie denk ik dan. En het stoort haar niet denk ik.
We kijken alletwee uit naar morgen, een verwendagje ... champagne en massage ... Ik ga me niet voorbereiden, misschien enkel dat het wel eens heel emotioneel kan worden omdat ik wellicht in staat ben wat kanalen open te zetten, ook al weet ik technisch niet hoe dat moet ...

Voor mij staat de afwas van het avondeten nog op het programma, misschien wat piano spelen, die staat er maar is nog steeds niet aangesloten, misschien wat boek lezen, misschien niets, ook ik ben moe, maar het was een fijne stressloze dag ...